2017 yılında kendimi aradığımı bile bilmiyordum. Sadece "arayış" bir kelime olarak vardı. Önce kendimi anlama arayışına düşmediğim için sevinçliyim şu an. Zira insanları anlayarak kendimi aramak çok daha etkileyici bir serüven geçirmeme neden oldu. Şu sıralar geçen onca arayışın ve çözümün ardından, tavşan deliğinden kaymak üzereyim. Çok az kaldı her şey için. Teslim olmayacağımı biliyor kolayca, eğer tanrı da ömür verirse, elde edeceğim her şeyi. Yine de yüreğim onca şeyden sonra bile taşlaşmadı. Sanırım bu biraz genetik kodlarla ilgili. İnsanlık için iyi haber.
Artık arayışlarımı bıraktım. Arayış demek biraz beklentiler demek. Beklentiler insanı yormak demek. O yüzden en iyi aramamak. Çünkü bulacağın şeyin senin tatmin edip etmeyeceğin emin bile olamıyorsun.
Aradığım şey bulursan hayatta başka amacım kalmıyor, o zaman ne anlamı kalır ki. Bence hayatlar amaçlara ulaşılmak için varolmadılar. İnsanlığın tek amacı var bütün iyi ve kötü duyguları keşfetmek. O yüzden amaç olarak örnek verdiğin konuların hepsini keşfetmek gerekiyor.
Çok meraklı bir insanım. Acaba ne olacak, nelerle karşılaşacağım, neler yaşayacağım bunu görmek istiyorum. Bir beklentim veya hedefim yok. Yaşayabildiğim kadar yaşamak ve ölmek tek gittiğim yol. 🤷🏻♂️
Bu hayattaki en büyük mantıksızlık bu hayatta mantık aramak. Hayattaki her şeye mantık yürütmeyi bırakmaya çalıştığımdan beri hiç bir şey aramaz oldum...