Kendi kendinizi yargılar mısınız?

Küçük prens kitabını okudum ama üzerinden çok uzun zaman geçti. Elimde olsa kitap, sanırım ruhum daraldıkça okurum, öylesine güzel bir eser benim nezdimde çünkü. Fotoğraftaki alıntı da çok manidar olmuş ayrıca.

Sorunuza gelecek olursam açıkçası kendimle alakalı şeyleri konuşmayı sevmediğimden böyle sorulara da cevap vermekten hoşlanmam fakat yine de kendimi yargılayabildiğimi, yanlışlarımı görebildiğimi ve en önemlisi bir hatam olduğunda özür dilemeyi bildiğimi düşünüyorum.

Kitabını okumadım henüz. Elimin sürekli gidip, önceliklerim olduğu için almadığım bir kitap. Ama filmini çok severim. İçinde yaşamayı isterim her izlediğimde.

Kendimi yargılar mıyım?
Kendimi çok yargılardım geçen yıla kadar. Hep suçlu bulurdum kendimi. Bu beni çok olumsuz etkilerdi. Depresif bir hal bırakırdı üzerimde. İtidali elden bırakırdım demek ki. Adaletsiz bir yargılama yaparmışım, bazen kendime haksızlık edermişim bunu anladım.
Artık bunu tek taraflı yapmıyorum. Kendime karşı hakkımı savunuyorum.
Bu bana daha iyi geliyor. Yargıç da hazır oluyor, avukatta. İşte adilane bir yargılama.
Elhamdülillah sık sık kendimi sorguya çekip "ne yapıyorum, nereden gelip nereye gidiyorum?" sorularını soruyorum kendime. Bu sorguda avukatım yok ama. Nefsim bastırsa da bazen, yolumun ne olduğunu hatırlıyorum tekrar ve tekrar.🌿

Başkalarında yapmamaya çalışıp kendimde daha çok yaptığım bir şey bu. İlla olumsuz algılanmasına da gerek yok. Arada bir kendini sorgulamak iyidir. Bir silkelenirsin.

Küçük Prens sevilmez mi ☺️
Sıkça hediye olarak götürdüğüm bir kitap bu.
Dediğiniz gibi hem küçüğe, hem büyüğe hitap ediyor. Birçok yeri durup düşünmeme tebessüm etmeme vesile olmuştur çok severim.