Tutunacak bir dal kalmadıysa geriye ne kalır ki devam etmek için?

Herkesle aramı açtım. Yapayalnız bıraktım kendimi. Kötüleşmeye başlamıştım, psikolojim gitgide bozuluyordu gururumdan kimsenin yardımına, adımına karşılık vermedim her şeyi kendim halledeceğim dedim ama gitgide yok oldum. Yaşam enerjim kalmadı. Tutunacak hiçbir şeyim yok. Hala yaşıyor olmak anlamsız geliyor üstüne üstlük etrafımdaki insanların amaçlarını, çabalarını, uğraşlarını gördükçe bomboş bir hayatla hala yaşamaya devam ediyor olmak insanlığa haksızlık, hakaret gibi geliyor. Nefes almayı bile hak etmiyorum. Koca bir oksijen masrafından öte hiçbir şey değilim.

Her şeyi bitirmek istiyorum. Fakat bu bile bana hak değil ne yaşamak ne de ölmek...

Ne yapacağım?