Biriktirdiklerin mi fazla döktüklerin mi?

Biraz uzun olacak sanırım bu yazacaklarım. zira bugünlük değil genel mutsuzluk halimi anlatıyor olacağım. kime kaç kere anlatsan da içini tam boşaltamama hali var hiç geçmeyen.

isterim ki birine içimi tamamen boşaltayım ve bir daha dönmeyeyim üzüntülerime. bu hep yarım yamalak olunca ne içindeki dert bitiyor ne de anlatacakların. 3 gün sürsün ama sıfırlansın istiyorum galiba.

neyse.

bu his çoook eski zamanlarda da olurdu, hiç tanımadığım birine her şeyimi anlatıp içimdeki zehri akıtıp sıfırlanmak. aynı hissi yine yaşıyor olsam da artık, anlatmaya üşenme modum var eskiden farklı olarak.

kaybolmuş gibiyim. içime bağırmaktan, içime ağlamaktan, içimin karanlığından tükendim. insanlardaki değersizleştirme oyunlarından, incelikten uzak tavırlarından, kırmaktan gocunmamalarından, esirgenmeyen tavır ve sözlerinden.

muhtaç hissettirilmekten...

herkes birileriyle bir sey paylaşmak isteyebilir, ben artık istemeyeceğim zira anlamıyorum sözlerle davranışlar arasındaki uçurumu.

şu hayatta en sevdiğim şeydir deniz, kucaklayabilsem bağrıma basacak kadar çok hem de. bu anlatacağımı okuyan arkadaşlarım benim olduğumu anlayacaktır, kim bilir belki silerim sonra yazdıklarımı.

rüyalarımda sürekli denize ulaşmaya çalışmaktan o kadar yoruldum ki. sürekli aynı rüyadayım, hep aynı çabayı görüyorum rüyamda. kurtulmak istiyorum bu rüyalardan. o kadar özlemle ulaşmaya çalışıyorum ki... en huzur bulduğum yerdir deniz, en mutlu oldugum... ama dün gece çok mutsuzdum ben orada. gecenin bir yarısı, içime bağırarak ağladım çıksın gitsin içimden biriktirdiklerim diye. taktım sonra kulaklığı, döktüm göz yaşımı... nedeni 'boşuna'lık. boşu boşuna emek harcadığımı anlamak. değersizlik hissinin dibine kadar yaşatılması.

ben ne kadarını yaptım hayatımdaki insana? hak ettiği değeri, sevgiyi, ilgiyi, tutkuyu gösterebildim mi? yine de bekleyemez miyim?

hissettiklerimi, öfkemi, kırgınlığımı pek de yakından tanışmadığımız insanla paylaşırken rahatlayıp sonra ne gereği vardı suçluluğu hissetmek istemiyorum.

çok üzgünüm ya üstüme basılıp geçilmesinden...

üzgünüm kendimden...

içimdekilerden...

sustuklarımdan...

yeter ki üzülmesin diyip tüm üzüntüyü yüklenmekten.

çok kırgınım, çok yorgunum, çok hastayım, çok siyahım...

şimdi adını sen koy biriktirdiklerim mi çok döktüklerim mi!😌

Biriktikçe yakıp küle çevirdi sonra küllerimden tekrar doğdum bu sefer döktüklerin fazla , arası yok. Hayatı hep en uçta yaşarım ya var ya yok ya hep ya hiç bundan hem biriktirdim hem döktüm

Biriktirmeyi çok sevmiyorum 😃 sadece para birikir varsa😂

anlayacağın döktüklerin daha fazla sanırım ✌🏼

Sildiklerim... Bir kalemde silip yok saydıklarım.