“Kalbinin ekmeğini ye” duamıdır beddua mıdır senin için?

'' Ey kalbim, taş oldun da, yıllarca bu ağırlığın altında, beni eze eze, bir ömür tükettim. Ey kalbim, o kadar sıcaktın ki, en çetin soğuk bile, senin bu sıcaklığınla baş edemedi. Karanlıktın, bunca güzellikler içerisinde beni kör ettin. Işıktın, zifiri karanlıkta dahi, bana göremeyeceğim yolları gösterdin.'' Yüreğimin dilinden yazdım bunları hanımefendi. O yüzden, çok doğru bir söz. '' Herkes yüreğinin ekmeğini yer.''