Kendimi hayata karşı hazır hissetmiyorum. Bu boşluktan nasıl çıkacağım?

2 senedir evden çıkmıyorum artık üniversiteye başlayacağım ama hala bu gerçekle yüzleşemedim. Pazartesi okul başlıyor ben daha üniversiteyi bile gezmedim evden çıkmayı başarabilirsem yarın gideceğim diye umuyorum ama... Bilmiyorum. Çok basit bir eylem farkındayım ama benim saçma sapan konularda, en umulmadık şeylerde bile ne denli stres yapmayı başarabildiğimi bilemezsiniz. Kaygı, kaygı, kaygı... Hayatımın özeti bu.

Her konuda yetersizim, kendime güvenmiyorum, her şeyden korkuyorum, her an tehdit altında hissediyorum. Bu halde nasıl okuyacağım okumayı bırak hayatla nasıl baş edeceğim? Zamanla kendimce edindiğim dertler büyüyor, ciddileşiyor ama daha küçüklerini halledemedim ben hazır değilim ki büyüğüne. Sırası gelen dertler için bile yetersizim.

Ne olacak bu halim?