İyi bir insan olmak enayilik midir?

Tam eski kafali ihtiyar gibi konusmus olacagim ama bu konuyu bu sekilde konusuyor olmak bile insanlik olarak hic iyi bir yere gitmedigimizin delili…
Bakin, insan insana muhtactir. Her konuda, her durumda, her aninizda, yaninizda biri olmadikca hayati yasamakin bir manasi yoktur. Robinson Crusoe (kim diyorsaniz wikipedia bi zahmet) hayati yasayabileceginizi mi saniyorsunuz (ki onda bile Cuma geliyor)? Yani muhtac oldugunuz varligi kandirarak, ‘kotu’ olarak neyi ne kadar kazanabileceginizi dusunuyorsunuz? Herkes birbirine kazik atmakla ugrasir, herkes digerinin ayagini kaydirmaya calisarak gecirilen bir hayati ne kadar sure cekebilirsiniz? En basta yorucu, surekli tetikte ve teyakkuzda olmak lazim…
Gercekci dusunuyorum, ahlakcilik raconu kesmiyorum, pratik olarak yasanmaz bir dunya olur kurnazligin, sinsiligin, itligin kaniksandigi bir dunya… Kime guveneceksiniz? Eger herkese celme takmayi kendi cikariniz icin gecerli gorurseniz, ayni muameleyi herkesin gosterebilecegini varsaymak zorundasiniz. Boyle nasil yasanir hele bir anlativerin?
Enayilik menayilik, hayat oteki turlu, kotulukle gecmez, birbirimize dunyayi dar etmekten baska bir ise yaramaz…

Aynı sorunu ben de yaşamıştım bir dönem.

Sorunun kaynağını başkalarında aramaktansa kendimde aramayı seçtim. Çünkü sen teksin ama öyle insanlarla hayatının her köşesinde karşılaşabilirsin.

O yüzden kendimi geliştirmeyi seçtim. Birçok farklı kişisel gelişim ve bir sürü kategoriden kitaplar okudum. Farklı kültürlerde filmler seyrettim, kült filmlere yöneldim.

Spora yazıldım, alanımda beni ilerletebilecek ve bundan zevk alabileceğim nesnelere yöneldim.

Bir de baktım ki tüm sorunlar kendiliğinden çözülmüş ne kadar ucuz şeylere kafa yoruyormuşum.

İnsanların ne de düşündüğü değil de benim ne düşündüğümün önemli olduğunu zaten biliyordum ama idrak edemiyordum demek ki.

Sana da tavsiye ederim!


Bazen hayata farklı pencerelerden bakmak gerekir. Açıkçası zihnimin karanlık duvarlarından sıyrılıp penceremi o masmavi gökyüzüne açmak istedim.

Sağlıcakla kalın!
😉😊

Öncelikle iyi insan dediğin şey kime göre neye göre bunu bilmek lazım.

Eğer aldığından çok veren biriysen evet bu konuda bencil olman lazım. Benim de hakkım var ve kendimi kullandırmak zorunda değilim demen gerekir.

Bir de iyi insan olmayı hep insanlara bir şeyler veren, hep kendinden feda eden insan olarak görüyoruz. Sınırını koyamayan insanla iyi insan tanımı da çok karışıyor.

İyi insan olmak öncelikle kendimize hediye edeceğimiz en güzel şeydir. O bencil dediğimiz, hiç kimseyle bir şeyini paylaşmayan insanlar sevginin güzelliğini göremiyor.

Ayrıca herkes bizi sevecek diye bir kural da yok. Geniş bir konu

Benim hayat felsefem:
-Sevdiklerine bağlı ol ama bağımlı olma.
-Fedakâr ol ama kendini feda etme.
-Dününü unutma, saplanıp da kalma.
-Sabret ama katlanma.
-Eleştir ama suçlama.
-İste ama ısrar etme.
-Ve en önemlisi hiç kimseye biat etme, bir gün hepimizin öleceğini de asla unutma..