Eskiden sessiz olup sonradan konuşkan olan insanlar hakkında ne düşünürsünüz?

Geçen sene okulda sessiz, kimseyle konuşmayan bir tiptim. Kimse de benimle konuşmazdı. Her zaman yalnız kalırdım sıramda uyurdum ve kimseyle konuşmazdım. Bakımsızdım, İnsanlar bana ezik gözüyle bakıyorlardı. Bu sene yeni bir sınıfa geçtim eski sınıfımdan insanlar da var bu sınıfta. Şimdi arkadaş çevrem baya var. eski sınıfımdaki beni yalnız bırakıp beni küçümseyen insanlarla konuşmuyorum onlar dışında her kesle konuşuyorum sınıfta. Bu sınıfta kendime çeki düzen verdim kendime bakıyorum. Ve artık konuşuyorum insanlarla. Eğer eski sınıfımdaki insanlar olsaydınız benim hakkımda ne düşünürdünüz? İki arkadaş edindi de kendini bir şey sanıyor mu derdiniz? Ya da süslenip puslenip okula geliyor kendini bir şey sanıyor varoş mu derdiniz? Kendini bir şey sanıyor mu derdiniz? Ne düşünürdünüz?