Neden benzer mutluluklar yerine benzer acılar insanları yakınlaştırır?

İki kişi de kendilerini bir liman olarak görür. Ayrıca birbirlerini daha iyi anlayabileceklerini düşünür.

Mutluluğu herkes tek başına yaşar. Acılarda ise destek ve ortak aranır genelde

Acın Varken Gidip Birine Sarılmak İstersin Ağlamak İstersin Yani

kıskançlık ve haset maalesef çok fazla. Her kes sanalda çok mutlu sorunsuz süper bir hayatı varmış gibi davranıyor. Gel gör ki her kesin kendine göre sıkıntısı problemi var.

İnsanlar herşeyin kusursuz bi şekilde kendilerine gelmesini isterler. Sanki biz insanlar dört dörtlük müşüz gibi. Bazen gelebilecek mutluluğu bile itebiliyoruz

Çünkü "damdan düşenin halinden damdan düşen anlar"

Çünkü en iyi onu sen anlıyorsun