Galiba ben kafayı yiyorum. Yardım eder misiniz?

Galiba ben kafayı yiyorum buna gülebilirsiniz ama her gece saatlerce ağlıyorum geçmişimde yaşadığım acılar aklıma geliyo bunların hepsini nişanlımdan çıkarıyorum ona kızıyorum bağırıyorum kafam yerinde değil sanki onu çok seviyorum Allah şahidim olsun ki çok kendimden bile çok kendimi kırmışım üzmüşüm zarar vermişim zerre umrumda değil ama onaaa zarar vermekten üzmekten krize girip kendimi kaybetmekten bıktım. Bu beni mahvediyo hep böyleyim her şeyi düşünüyorum geçmişi geleceği olmayan şeyleri olan şeyleri olma ihtimali olan şeyleri küçüklüğümü her şeyimi ailemin beni hiçe sayışını arkadaşlarımın hiçe sayışını zayıf halka olmaktan yoruldum ergenmisin demeyin hayır değilim keşke olsam keşke ergenlik dönemimin etkisi olsa hani delibal filmi vardı ya aynı ona döndüm be psikolojik kaç kere tedavi gördüm yarıda kestim beni bu hale getiren ailem arkadaşları o adam utansın. Sevdiğim ona bişi olmasın artık o beni her şeye rağmen seviyo yanımda Allah onu benden eksik etmesin ama ben böyle oldukça kendimden utanıyorum nefret ediyorum neden neden böyleyim diyorum neden her şeyi herrrr ama her detayı kafana takıp takmakla kalmayıp kafanda yaşatıp duruyorsun birden kendini kaybediyosun diyorum kendime. Bazen kendime zarar vermek istiyorum kafammmmm kaldırmıyor artık yoruldum ben benim güç kaynağım o ama ben ona yüküm nefret ediyorum kendimden ezik sevilmeyi hak etmeyen zavallının tekiyim