Neden enkaz gibiyim?

İçim böyle kırık dökük, zarar görmemek için resmen duvar ördüm. Kimselere selam vermiyor almıyorum diyebilirim. Dokunsan ağlar haldeyim..

Daha ne kadar büyütecek hayat. Yaşımın çok ötesindeyim zaten nicedir. Böyle devam edemem yakıştıramıyorum kendime bu zayıf hali bu durumu

Bir insana kurduğu bağlar zarar veriyorsa yanlızlık sağlıklı bir tercih değil midir. Çok nahif biriyim içten içe merhameti vicdanı bir köşeye bırakmam. Ama kim içimi görse zarar görüyorum. Arkadaşlarım bile farkediyorum artık gördükleri zaman, yorgunluk insanın yüzüne yansır mı yansıyor işte

İyi olmayı hak ediyorum. Öyle ya da böyle toparlanacağım. Hep başkalarına uzanan elim bir kere de kendi içime uzasın yeter. İyi olacağım inşallah

Aynen öyle pes etmem. Teşekkür ederim..

Saol kardeşim sana da iyi geceler

Hayatı okulu üzerine kurulu bir kızım ailem ve okulum. Farklı bir zaafım olmaz. 21 yaşındayım. Sınava hazırladığım dönem o ilk yıl yaşadığımız olaylar beni içten içe o kadar mahvetmiş ki bunu şimdilerde anlıyorum. Anneme koşarken aman kardeşlerim derken durup ne hissettiğine bakma fırsatım olmamış. Bana Kalan zamanda sınava odaklandım. Sınav istediğim gibi olmadı. Kafamda Bi bir şeyle girdim. 50 bin sıralama. Çok ağladım. En kötüsü o zaman oldu en dibi görmeden insan demlenmiyormuş. İnançları zedelendi. Tercihe zorladılar. Yaptım. İnat ettim yeniden girdim sınava hem üni yürüdü hem sınav hazırlıkları ama çok yoruldum. Tabi ailem ve olaylar hala devam ediyor. Duyarsızlaşmak için resmen direndim ama yok ben iflah olmuyorum. Sınavda 20 dereceye girdim ona bile sevinmem mümkün olmadı. Şimdilerde tek kelam edecek halim yok beynimi çıkarıp atmak istiyorum düşünmemek için

En minimal şekliyle

Teşekkür ederim direneceğim. Bu ben değilim ya. Toparlayacağım kendimi

Soğuk kanlıymışım. Burnum dikmiş. İlk adım atma işinde pek iyi değilim kabul de buzlar prensesi de değilim yani fışkı yiyorlar. Ama yenş uğraşlar bulacam kafam dağılsın bari

Az ama öz. Esaslı insanlar. Sadece farklı şehşrlerdeyiz. Burada hiç yok mesela. Hoş çevremdekilere bakarsak gerek de yok. Bunu dert etmem hiç. Yalnızlıkla bşr derdim olmadı hiçbir zaman severim bile ama rutinleştim hep Bi ağlamam geliyor. Kendi kendime sinir oluyorum