Bir kaç hata yapmıştım. Ne olduğu bana kalsın. Yalnız kalp kırığından sonraki toparlanma dönemi çok fırtınalı geçiyor. Kontrolü kaybetmemek lazımmış onu anladım.
en son dostumun yüzüne karşı ne kadar egolu olduğunu ve bunun ıspatını yüzüne karşı söyledim ve sonra hem mutlu oldum hemde üzüldüm
mutlu oldum çünkü samimi bir davranış sergiledim
üzüldüm çünkü samimi bir davranış sergilemek için illa ki her hangi bir hissimiz bizi teşvik mi etmesi lazım? yani neden kendi irademiz ile samimi davranışlar sergilemiyelim ki?