Kendimizi tanıtmak istediğimiz kişi de önemli tabiki ama bazı kalıplar vardır kullanılan. Siz hangisini kullanıyorsunuz?

Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Kendimizi tanıtmak istediğimiz kişi de önemli tabiki ama bazı kalıplar vardır kullanılan. Siz hangisini kullanıyorsunuz?

İnsanın kendisini tanımlaması ne kadar objektif olabilir? şimdi," ben iyi bir insanım, dürüstüm"... gibi olumlu bir sürü sıfatı kendime yakıştırsam gerçekçi olur mu?
Psikolojide; kişisel huzur ve mutluluğu idame ettirmek için başvurulan en temel yöntemlerden biri de; "kişinin kendi benliğini korumak, sorunlar, iç ve dış çatışmalardan en az etkilenmek için" çeşitli şekillerde kendini rahatlatmaya çalışan savunma mekanizmaları"na sığınmaktır. Bu nedenle kendi kendimizi tanımlamanın objektif olmadığını düşünmekteyim. :)
Çevremdeki insanların beni gördüğü kişiyle benim kendim hakkımdaki fikirlerim çoğu zaman benzerlik göstermez. Çünkü kendimi dışarıya çok açan, gerçek karakterimi herkese gösteren birisi değilim. Samimi olduğum kişiler arasında da "sıcakkanlı ve sohbeti iyi birisi" olarak bilinirim.
Benim kendimi nasıl tanımladığım ise yine bana kalsın :)
Ben açıkçası bu güne dek birilerine kendimi tanıtmak hususunda hep geri durdum, bana göre de değil böylesi...
Çünkü bir insan kendini anlatmaya başlarsa, muhakkak kibir filizleri atılıyor bir yerlerde ve bunun önüne kimse geçemiyor. Hem, hakiki tevazu sahip olmak '' ben ''den uzaklaşmakla baki olabiliyor.
O açıdan beni bilen, çevremde benimle muhatap olup, bana tanıklık edenler ancak beni tanıtabilirler kendilerine yansıyanlar kadarıyla...
Ben bir romanım matmazel, karşımdaki insan beni okudukça, kaldığı yerden devam etmek için heyecanla o romana tekrar ve tekrar geri dönmek ister. Sonu olmayan ve içerisinde kocaman bir dünya saklayan..
Cevap
4Cevap
Kendimi anlatma gereği duymuyorum kimseye
Ben bu konuda şöyle düşünüyorum ben ne dersem ne kadar anlatırsam anlatayım eksik olacak… karşımdakinin beni görüp anlayabildiği kadarım en azından onun için…
Genel itibariyle söylemem gerekirse; Ben bir "Hiç'im"...
Bir avuç toprak ve bir kaç damla sudan yaratılmış, aciz bir kulum 😊
Çarşıdan aldım bir tane, eve geldim bin tane misali narım ben 😅 matruşka da diyebilirsiniz.
Herkese aynı şekilde yaklaşılmaz bunun bir kalıbı yoktur, karşıdaki kişiye kalıp oluşur
Mükemmel bir detayım 😄😎🤩
keyfime göre
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?