Uyuyunca geçen ne var?

Geçen gün mutfak temizliği yaptım. O kadar temiz olmuştu ki her yer. Hatta mutfak kapısına sandalye koyup kahve bile içtim mutfağı izleyerek. O kadar içime sinmişti temizlik.

Sonra babam çay koy da içelim dedi. İkindi vakti balkonda çay içmeyi severiz. Köyden o vakitte af buyurun sığır geçer. Yani köyün tüm ineklerini çoban getirir sahiplerine teslim eder her gün. O vakitte balkonda çay içmeyi oldum olası çok severim.
Çayı koydum güzelce ama kenara bir damla su düşse hemen siliyorum mutfak gıcır gıcır ya. Bardakları götürdüm. Çaydanlığı kulpundan tuttum tam götüreceğim kenarı yanmış elimi yaktı. Can havliyle çaydanlığı bıraktım. Halı, fayanslar, davlumbaz hatta perde bile afiyetle içti çayı. Ben şok. Sandalyeye oturdum. Biraz etrafı izledim. İzledim. Ama içim burkuldu. (ALLAH başka dert vermesin orası ayrı tabi)
Emeğimin ziyan olması, beklemediğim bir şeyin olması. Üzüldüm açıkçası.
Sonra gidip uyudum bi güzel. Ortalık öylece duruyor. Yaklaşık 3 saat uyumuşum.
Kalktım. Baktım bende sabahki temizliğin berbat olmasının verdiği üzüntü bitmiş. Enerjim tekrar şarj olmuş. Evet ben bunun üstesinden gelirim umuduyla. Yeni gün yeni umutlar misali. Güzelce temizledim orayı.
Uyku elbette ki bazı şeyler geçmiyor, bitmiyor, olmamış gibi olmuyor. Ama üstesinden gelebilmek için güç veriyor. (Maddi manevi uyku)
Zamanında çözmek en mantıklısı ama kiminde bu dirayet olmuyor. Mesela bende. Muhakkak köşeme çekilip kendimi dinlemem lazım. Her kafadan bir ses çıkınca, kendimi unutuyorum arada. Sonra üzülen ben oluyorum bu defa.
Ebedi uykuya yatanları, yokmuş gibi davrananları ben de anlamıyorum. Halının altına dağ saklanmaz. 🌿

Uykuyu onun kattığı nahosluğu ben iyi bilirim. Zira kaydoldugum adımda böyle.
Sorunlarım ağır geldiğinde yıllarca kaçış gördüm kısa süreli baska diyara geçişi. Sanırım uykuyu sevmemde buna eklenirse bir uyku delisiyim >.<
Güzel bir uyku çekmenin vakti ne zamandır derseniz kendime göre cevap vereyim , sabah uykusudur sabah saat 5 - 7 suları.
Uyuyunca beyin bilinçaltında çözümleyemedigi problemleri bir bir analiz ediyor aslında ve bunu çeşitli kendine özgü ibareleriyle rüyalara yansıtıyor Bu yüzdendir ki uyunca geçer diye bir laf türemiştir bir nevi boşaltım yapıyor beynimiz. Peki her sorunu uyuyarak çözebilir miyiz tabiki hayır. Uyku sorunlara psikolojik yaklaşımımızı düzenler , temizler , güç kaynağıni yeniler. Ancak bir sorunun çözümü için diğer yarısı olan hareket vazgeçilmezdir. Uyumak işi yapmanın yarısıysa diğer yarısı eylemlerle disipline ederek çalışma yapmaktır. Nietzsche ye katıliyorum ancak konuşmak da uyumak gibi etkisiz kalır hareket eden yolun sonuna sabırla gidenler sorunlardan korkmayan insanlardır bana göre.
Bu soru ve detaydaki zevkli düşünceleriniz için teşekkür ederim

Uyku sadece bir kaçış oluyor.. Hiçbir şey geçmiyor aslında..
Sen kendin çözüm odaklı olsan, konuşmak istesen bile karşındaki insanın bunu umursamadığını görünce bazen sana da o kaçıştan başka bir seçenek kalmıyor..

Evet bahsettiğiniz şey ufak bir olumsuzlukla karşılaşınca onu o anda halletmek. Ertelememek ve çözmek. Ama elini taşına altına koyan insan o kadar az ki.
Zamanın ne kadar değerli olduğunu bilip de boşa harcamamız lazım..

Aslında hem gerçek hem de mecaz bir anlatım var bu sözlerde. Sorunum olduğu zaman yatıp uyumayı ya da susup beklemeyi oldum olası sevmem, benlik değil. Bir problem varsa mutlaka çözüm üretmek için çabalarım, uyumak ya da mecazen bazı şeyleri ertelemek doğru gelmiyor bana. Fakat bunu her durum için genellemek de doğru olmaz. Bazı durumlarda sorunu halının altına süpürmek de iyi bir çözüm olabiliyor...