Kimsem yok yalniz yapayalnızım?

Bir ailem yok. Arkadaşım olan insanları, beni olduğum gibi kabul eden çocukluk arkadaşlarımı bile elimin tersiyle ittim. Yıllardır yapayalnız yaşıyorum, insan ilişkilerinde zayıfım hep öyleydim anlayamadım onca sene geçmedi şu kafaya. Hata yapacağım diye hiç yaşamadım. Hata yapmak gram umursadığım bir şey değil artik ancak bu bir şeyi degistirmiyormus onca sene böyle yasamak pis bi mekanizma geliştirmiş icimde. İnsanlarla konuşamamak iletişime gecememek bi köşede kendi kendini yalnızlığa mahkum etmek gibi. Böyle hayat geçer mi, benim kadar yalnız mısınız?