Hayat b○mb○k giderken yeniden başlayım diyorum? Asosyallikte var sevgilimde hiç olmadı? yanlış kişiyle bir şey yaşamak istemyorum?

Gençliğimi hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evden dışarı çıkamıyorum iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum

Ben kendimi çok güçsüz zayıf yetersiz hissediyorum 33 yaşındayım ama yaşımın insanı olamadım çocukluğumdan beri içime kapanık çekingen utangaç sessiz asosyal özgüvensiz olmak beni çok zorladı ergenliğim gençliğim hep yalnız asosyal içime kapanık geçti diğerleri gibi olamadım hep kendimi eve kapattım sosyalleşemedim ortamlara giremedim insanlardan uzaklaştım hayatın dışında kaldım gençliğimi hiç yaşayamadım psikososyal gelişimimi tamamlayamadım ve zayıf güçsüz yetersiz bir yetişkin haline geldim toplumda yerim yok hayatın içinde yerim yok evden dışarı bile çıkmadan geçti gitti yıllarım zamanla iyice içime kapandım 30 dan sonra kendimi hayata çok geç kalmış hissediyorum psikolojik olatak güçlü olmaya çalışsam da dayanamıyorum nefes alamıyorum yaşadığımı unuttum artık

Sen daha gençsin ve benim durumum kadar kötü olmadığını düşünüyorum bence açılmak için kendini aşmak için daha zamanın var çünkü ergenlik ve genç yetişkinlik dönemleri önemli ben o dönemlerde hiç açılamadım kendimi aşamadım sosyalleşemedim arkadaş çevre edinemedim hep eve kapalı yaşadım kız arkadaşım sevgilim olmadı iş hayatında olamadım psikososyal gelişimimi tamamlayamadım maalesef bu bir gerçek yani 10 12 15 18 19 20 25 30 yaşlarında da aynıydım ben çocukluğum ve ergenliğimin başlarında dışarı çıkıyordum sokağa çıkıyordum okula gittim ama hep sessiz çekingen içime kapanık kaldım yaşıtlarıma göre daha zayıftım güçsüzdüm ilkokul ortaokul lisede sıramdan bile kalkmazdım kimseyle konuşmazdım çok dalga geçen alay eden aşağılayan dışlayan oldu sataşan oldu liseden sonra da eve kapandım zaten o dönemlerde ortamlara girmem sosyalleşmem arkadaş çevre edinmem karşı cinsle iletişim yakınlık kurmam falan gerekti ama olmadı bu insanın ergenlikte kimlik oluşumunu etkiliyor ama ben hiçbirini yapamadım ve öz güvensiz yalnız asosyal içime kapanık kaldım askere gittim yine açılamadım geleli 11 sene oldu hep eveydim gençliğimi hep eve kapalı yaşadım işe girmek gezmek eğlenmek kız arkadaş edinmek sosyalleşmek hiçbiri olmadı ve 33 yaşında ortada kaldım evden çıkamaz hale geldim hayattan kopuk yaşıyorum hep mutsuzum motivasyonum yok evde durmaktan hasta olacağım yakında senelerdir güneşe bile çıkamıyorum sağlığım olumsuz etkileniyor

Sen daha çok gençsin senin başaracağına inanıyorum inşallah hayatın istediğin gibi olur her şey düzelir mutlu huzurlu başarılı sağlıklı bir hayatın olur gençliğini yaşarsın hayatı kaçırmazsın ben insanlarla iletişim konusunda çok yetersizim ama öyle takıntım yok artık mesela insanlar beni dışlar sevemez saymaz beğenmez falan diye ben bunları aştım yalnızlığa alıştım hep dışlanmak beni yalnızlığa alıştırdı hayatımda 1 kızla bile tanışamadım buluşamadım yakınlık kuramadım çıkamadım flört edemedim hiç sevgilim olmadı bunu da artık pek takmıyorum çünkü bu yaşıma kadar olmadıysa zaten bu yaştan sonra da olmaz ben çoğu yönden yetersizim sosyalleşmeyi de geçtim artık olmasa da olur tek istediğim dışarı çıkıp tek başıma da olsa yürümek güneşe çıkmak temiz hava almak mevsimleri hissetmek buna çok ihtiyacım var bütün hayallerimden vazgeçtim artık tek hayalim dışarı çıkmak çünkü eve kapalı yaşadığım için sağlığım bozuluyor hayatımda tat renk yok nefes alamıyorum dışarıdaki güzelliklerden mahrum kaldım

Yapamıyorum olmuyor ki eğer yapabilsem zaten gençliğimi eve kapalı geçirmezdim parka markete pazara çarşıya gidemiyorum gençliğimde daha da içime kapandım insanlardan çekiniyorum utanıyorum özgüvenim yok bu zamanla daha da arttı dış görünüş olarak zaten öz güvenim hiç yok yani bunları kabullensem de kişiliğim bana engel oluyor içe dönük çekingen utangaç bir kişilik yapım var bunu kontrol edemiyorum istemsiz bir şey maalesef bu yaşıma kadar bunu aşamadım değişmedi hiç değişmiyor iyice zorlaştı gençliğimi hep eve kapalı yaşamak beni hayatta daha fazla geri bıraktı vok geç kaldım geri kaldım yetersiz zayıf güçsüz biriyim yaşıtlarım nerde ben nerdeyim benden 10 15 yaş küçükler bile neler yaşıyor neler yapıyor ben yapamadım yaşayamadım en basit şeyleri bile yapamıyorum dışarı çıkıp güneşlenmek temiz hava almak yürümek bile bana imkansız geliyor yaşım ilerledikçe her şey daha da zorlaştı her ne kadar dayansam da psikolojik olarak fiziksel olarak dayanamıyorum çaresiz hissediyorum senelerdir böyleyim kimse anlamıyor beni ailem bile anlamıyor senelerce böyle yaşamak beni yıprattı iyice çöktüm hayattan koptum kendimi hayata dışarıya topluma uyumsuz hissediyorum ömrümü eve kapalı yaşayıp öleceğimi düşünüyorum artık

Teşekkür ederim beni dinlediğin için anlayışın için yardımcı olmaya çalıştığın için inşallah bazı şeyler düzelir. Seninde hayatın güzelleşir daha mutlu huzurlu olursun inşallah.

Senin bu durumdan kısa zamanda kurtulacağını düşünüyorum yani kısa zaman derken bu yaşlarında kendini aşarsın açılırsın her şey daha da düzelir değişir ben o yaşlarda kendimi aşamadım açılamadım zaten o yaşlarda bazı şeyleri düzeltmek çok daha kolay yaş ilerledikçe zorlaşıyor bunu geç anladım ve ben kapandıkça daha da kapandım içime

Ne istiyorsun tam olarak?

aferim kafana pot pot

xDDDDDD