Yalnız olmak yanlış bir kişiyle olmaktan daha iyi midir?

Yalnız olmak, yanlış kişiyle olmaktan elbette daha iyidir. Ama hatasız kul da olmaz derler şu hayatta. İki tarafın da kendince eğrisi, doğrusu olur. Sırf bu yüzden, günümüz insanın takıldığı en büyük sorunlardan biri mükemmel ilişki arayışı. Mükemmel insan yoktur, mükemmel ilişki yoktur. Hayat, filmlerdeki gibi değildir, olamaz da. Karşılıklı anlayışın ve sabrın olduğu bir ilişki uzun ömürlü olur. Görsele bakarsak da insan sevdiğine benzer olarak anlıyorum ben. Çürümek, çürütmek olarak görmüyorum.

Ne kadar soyutlanıp yalnız kalabiliriz? Diyelim kaldık bu sefer kendi kendimize zarar veririz, biz insanoğlunda var bu potansiyel. Sanıyoruz ki insan insana hep zarar verir üzer, kendimizin kendimize verdiğimiz zararı görmüyor duruma dahil etmiyoruz. Peki ya bizim diğer insanlara verdiğimiz zararlar açtığımız yaralar?

Görsel her şeyi anlatmış, bana diyecek bişey kalmamış