Güçlü bir zihin kişiyi yaşatmaktan çok ölüme sürüklüyor gibi, ya sizce?

Kısmen doğru olmakla birlikte eğer insan yaşadığı hayatı doğru anlamlandırabiliyor, varoluş amacını doğru keşfediyorsa o bahsettiğin "keyfine bakanlar" dan daha güzel bir hayat yaşamayı bekleyebilir. Ama tehlikeli olan şey, eğer kişi bütün bu zihin ve düşünme trafiğinin sonucunda eğer doğru sonucu bulamıyorsa yani yaşamının amacını yani Yaratıcıyı ve onun kaderini tespit edemiyorsa bu düşünce süreci o kişiye acıdan başka bişey vermeyecektir. Bu durumda hiç düşünmeyen insanlar daha mutlu olacaktır illa ki. Onların mutluluğu da sadece kendilerine biçilen ecelin süresiyle sınırlıdır. Sonrası ise kendilerine verilen tek şans olan hayatlarında düşünmedikleri için pişmanlıktır.

Ne demiş niezetche Mutlu olmak istersen inan gerçeği bulmak istersen sorgula. Sorgulama süreci sorunludur. Nedenlerin sonu gelmiyor buldukça içine çekiyor. O karanlıktan çık çıkabilirsen. Hele birde anlatmaya kalkarsan o cidden ölüm