Nasıl yorumlarsiniz bu durumumu?

Arkadaşlar verin bir nasihat gitsin bu tuhaf, garip durumuma.. nerden başlasam, nasıl anlatsam? Bir mana arıyorum şu günlerime her şey anlamsız gelmeye başladı, iyi mı kötü mü hissettigimi bile bilmiyorum. Sanki havada uçan bir balon gibiyim. Beni tam anlamıyla ne mutlu eder bilmiyorum cevabı bulamiyorum, tüm negatif durum ve olayları ardı ardına yaşadım şu sıralar.. Güvenemiyorum kimseye en güvendiğimden bile altından bir şey çıkıyor. Mutluluk uzun zamandır beni terk etmiş durumda.. Bedenim burada zihnimde eski gunlerdeymis gibi yaşıyorum.. öyle sürüyorum kendimi yaşamak adına yanlış olsada.. Artık birşeye umutlanmaktan korkuyorum en son biriyle görüştüm sonu durduk yere ayrılık oldu. birisiyle oturup dertlesemiyorum bile arkamdan ne duyarım korkusuyla. içimde bir hüzün, hüsran var gitmiyor.. hicbirseye konsantrem odagim yok, el caresiz bir bekleyiş var nereye kdr? çalışıyordum sağlık sorunlarım mevcut bu aralar bırakmak zorunda kaldim. Yalniz kalmak istemiyorum ama insanların da bu kadar incittigini bilerek yaşamak ve hazmetmek her bir adımda bana koyuyor. Daha çok şey yazarım da uzar gider.. Kısacası herşeyin anlamsiz geldiği, bitik bir noktadayim buna nazaran tedbiri elden bırakmadım psikiyatriye gittim ilaç verdi.. sürekli kendi köşeme çekilip dua ediyorum yeni hobiler edindim şimdilik idare ediyorum. Bana unuttuğum heycanlari tatlı bir şekilde anımsatıyor. Annem ve Babam beni eski tip yetiştirdiler yine de çoğu şeyden geri kalmış değilim ama bu yeni devir nesille catismiyor değilim bulanık sularda sadık bir birey olmaya çalışmak mı? bu yaşamanın adı. Sanki şimdilerde kime ne sunsan yetmiyor kimse kimseyi olduğu gibi kabul etmiyor, yoktan anlamıyor insanlar ne ara bu kadar acımasız merhametten yoksun oldular, her şey uçucu, tesirsiz.. Sonumuz hayır olsun tek dileğim.. Bazen gidenler mi şanslı yoksa durupta burada kalıp yaşayanlar mi? diye sorgulamiyor değilim su an kulaklıkta bir şarkıyla.