Cidden bilinmezlik mi aşırı bilmek mi?

Çok saçmalayacam belki ama kafada bzı şeyleri oturtamıyorum hep içimde Bi gerginlik oluyor ben yaşadığım süre boyunca kendime bakınca insanlara bakınca gerçeklik duygusu beni geriyor saçlarımı tarıyorum veya kendime bakım yapacak oluyorum o an kendimi öldürmek istiyorum o an gerçekten bir bedene sahip olduğum için ailem ben olmasam daha iyi olurlardı veya bir başkası çünkü biliyorum ailemin dışarıdaki insanlara bakış açılarını onların kanından olmasam asla bakmayacakları bir tipim ki ben onalrın yerinde olsam benim tipime bende Bakmam öyle çirkinlik veya güzellik değil mevzu ben bu bedene bu görünüşe bu hayata sahip olmam çok boğucu kendim sanki bu değil giib hissediyorum yoruluyorum gelecek göremiyorum kendisini sevmeyen başkasını zaten sevmez ki ben daha aileme bu 19 yıllık hayatımda alışamamışken birine alışamam veya bu olduğum bir boku becerip ne çalışabilir ne okuyabilir nede bir aile kurabilir...