Sürekli insanların benden ne kadar zaman çaldığını hesap ediyorum?

Bazıları var anlamıyor. bir de ben somut şeylere bağlı kalmayı seven mantıklı birisiym. Bu yüzden sohbet bile etmek İstemiyorum. resmen. rol yaptığım için belki de duruyorlar. Bir karşılık bekliyorum böyle normal sohbet etmek bana göre değil. Bir şey katmıyor bana insanlar hiçbir şey katmıyorlar hem de. Hepsi aynı. Geveleyip duruyorlar.

Ben öğrenmek de istemiyorum resmen onunla konuştuğum için para vermesini istiyorum 😂😂öğrenecek yer mi yok

Eskiden engelleyemediğim. Günlerde neyse diyerek alttan aldıgım ama ne engeli yapısı hak eden insanlarla konuşunca böyle oldum

Hapisi hak eden *

Bilmiyorum yaşadığımı doğru kişiye yaşatmak için fırsat yok

Evet haklısın. Ama belki bir şey katarlar akıllısı vardır diye şansımı deniyorum. Yok aynı.

Evet anlamak için zaman ayırıyorum. Ama bir bakıyorum birden yine laga luga başlamiş almış basını gidiyor. Benim geride aklımda kalan onun beni rahatsız ettiği olay da uçup gidiyor bozmayayım diyorum. Ama aklıma takılan daha sonra bilinç altıma giriyor ve o kişiyle anlaşmak zorlaşıyor. Ne aceleleri var da hemen şakaya masaya geçiyorlar herkesle yaptıkları genel ve basit konuşmalara geçiyorlar anlamıyorum. Bazılarına hakaret etmeme rağmen gitmiyorlar. Mesela ben iltifatı sevmiyorum diyorum gidiyor 3 dk sonra yine iltifat ediyor. Laflarımı boşa çıkaran insanlarla onların zevkine göre sohbet etmenin ne anlamı olabilir ki?

Sosyal medyadan ya normal kendi arkadaşlarım için de engellemeyi düşündüğüm oldu ama
Bir türlü yapamadım. Olmadı garip bir şekilde. Onlara yapamıyorum. Yapsam da üzer zaten. Yani yeni tanıştıklarıma yapmak daha kolay. Bana yaranılmıyor. Gibi de hissediyorum. Çok konuşana niye çok konuşuyor az konuşana niye az konuşuyor diyorum. İnsanların dediği çoğu şeyi yanlış anlıyorum şakadan da anlamıyorum anlamak da istemiyorum zaten. beynimi dolduruyorlar boşu boşuna. Samimi olduklarını mı sanıyorlar anlamıyorum. En mantıklı tartışmaları yapsam da gitmesi için hakaret de etsem iş engelleyeceğim dediğim anda bile değişiyor. niyetini değiştirenler oluyor gerçek yüzünü çkkarıyor. Madem öyle birisi niye o zaman ortaya çıkıyor kişiliği? O zaman doğru yapmışım diyorum işte. o zamana kadar anlamadıysa birden engellendiğini görmek zorunda bu beni rahatlatır tek çözüm bu. ama sen bilirsin engelle hakkın diyen insanlardan söz etmiyorum zaten öyle diyen birisi bu raddeye kadar getiremez beni. Benim salınmaya ihtiyacım var. Bunu anlayan çok az cidden.

Hissettirmiyorlar ya da anlatamıyorlar işte ya da ben mi anlamıyorum bilmiyorum Ama rahatlatıyor ki çok fazla düşünmeme sebep olan yük veren insanlar çıkıyor karşıma sürekli gelecek planları yaparken buluyorum kendimi. Evet zorla konuşmuyorlar ama ilk başta da sormuyorlar konuşmak istiyor musun diye. Zaten ben konuşmama taraftarıyım ama bir farklılık bekledikçe basitliğe gömülüşünü izlediğim insanlara çok sinir oluyorum. ben de arkadaş edinmeye çalişiyorum normal olarak ama herkesin farklı ve özel olduğunu bildiğim halde onlar gibi insanların da çok olduğunu söylemek zorunda bırakıyorlar. Kendi değerlerini kendileri yok ediyor ki bana da engellemekten başka çare kalmıyor.

Gelecek planı yapmam da somut bir şeyler istememden kaynaklanıyor. Ama benim kendi isteğimle bile ortaya koyduğum şeyden bile ki bu nadirdir benim bir şey istemem hevesimi kırıyorlar. Neden çünkü isteğimin üzerine akılsızca heveslerini koyuyorlar. Ben diyorım Ankara onlar dyor gtum kara. Sohbet zaten etmek istemiyorum ama iş konuşması gibi oluyor genelde benim istediğim tür. Karşılıklı olmasını benim için bir çıkar olmasını istiyorum. Mert şekilde kendini ifade edemeyenlere sinir oluyorum kafamda koca bi karmaşa yapıyorlar. Cidden şunu anladım ki her insan konuşuyor. Ama konuştuklarını kanıtlamasını isteyecek enerji de kalmadı bende artık.

İnsanlar ben yalan söylüyorum değil mi bile dese ben inanıp güvenmediğimi kabul etmiyordum o güvenmediğimi varsaysa bile. Çünkü böyle kimsenin kimseye güvenmediği bir zamanda kendimi bulunmaz birisi sanıyodum öyle olarak. güvenilir kişi olarak değil güvenen kişi olarak. Ama içine girdim ki bu güven dünyasi çok berbat bir şeymiş artık kimseye güvenmediğimi kabul ediyorum. Ve elbette güvenmediğimi de belli bir eylemle belirtmek istemiştim.

Neden

Söyleyemem tanıdık çok

SÖYLEYEMEM TANIDIK ÇOK.

Niye

Kötü müyüm takıntılıyım sadece zararsız takıntı benimki ne takıntılı insanlar var zarar veriyorlar insanlara

Yoo

Değerli birisi olmayabilirim işsizin teki de olabilirm. ama fazla naziğim yanlış anlaşılıyorum itmem gerekirken çekiyorum insanları.