Nasıl sosyalleşilir?

merhabalar ben 19 yaşımdayım. bundan 2 yıl önce bana şizofreni tanısı konuldu 1.5 yıl boyunca tedavi oldum ve tedavim bitti ama üzerinden uzun zaman geçti ve halen bazen semptomları hissedebiliyorum. bunu söylüyorum çünkü soracağım şey ile bağlantısı olabileceğini düşündüm. ben kesinlikle dışarı tek başıma çıkamıyorum. üniversite için başka şehire geldim ve tüm ailem de benimle birlikte geldi. 1. sınıfı bu yıl bitirdim ve 1 tane bile arkadaşım olmadı her zaman (gerçekten her zaman) yalnızdım çünkü iletişim kurmakta aşırı derecede çekindim ve yargılanmaktan korktum. dış görünüşümde bir sıkıntı yok, ders açısından da hep en yüksek notları alıyorum ama her zaman yalnız olan benim o okulda. ailemden biri ölecek diye ödüm kopuyor özellikle anneme bir şey olursa bir daha asla kendime gelemeyeceğimi düşünüyorum. abimle dışarı çıksak bile annem olmadığı için hemen eve dönmek istiyorum. gerçek hayatta hiç arkadaşım yok sadece internette arkadaşlarım var onların hepsi yabancı çoğu amerikada ve ingilterede yaşıyor benim de okuduğum bölümden dolayı hayalim oraya gidip bir iş ile ilgilenmek ama daha evden bile çıkamazken nasıl olacak bilmiyorum. okula gittiğim günler bana zulüm oluyor sürekli gideceğim zamanı hesaplıyorum. tüm gün boyu korkudan kalbim çarpıyor. özgüvensiz olduğumu da eklemeliyim kesinlikle şu özgüvenimi yerine getiremiyorum biraz da bu beni dışarı çıkıp insanlarla sosyalleştirmekten alıkoyuyor. sohbet ederken asla göz teması kuramıyorum konuşurken sürekli düzensiz konuşuyorum 1 yıl önce psikoloğuma bahsettiğimde bunun hastalığımın bir semptomu olduğunu söylemişti ama gerçekten artık bıktım. internette bile bir şeye yorum atamıyorum sanki gerçek hayatta konuşuyormuş gibi geriliyorum. zorunlu bir yere gitmek zorunda kaldığım zaman akşam gelirken dolmuşa kendim binip gitmek istediğim yeri söylemek benim için çok çok büyük bir başarı oluyor ve eve gelip aileme söylediğim zaman benimle bunu yaptığım için gurur duyuyorlar çünkü ne kadar zorlandığımı biliyorlar. evden uzaklaştığımda bir daha asla dönemeyecekmişim gibi hissediyorum ve panikliyorum. psikiyatristle işim çoktan bitse de psikoloğa artık para yetmediği için 1 yıl önce gitmeyi bıraktım zaten sürekli maddi bir sıkıntı içindeyiz evde herkes birbirine çatıyor. ben artık kendi başıma sosyalleşmek, gerçek hayatta biriyle tanışıp sohbet etmek ve dışarı yalnız çıkmak istiyorum. bir adım atmak istiyorum ki şu zinciri kırayım ama ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok ve çok cesaretsizim. lütfen bana bir şey önerin söz veriyorum deneyeceğim yapmayı bugün olmazsa yarın çünkü böyle olmaktan bıktım