Aşırı yalnızım ve bundan kurtulamıyorum, sizce ne yapmalıyım?

Acaba öyle miyim yoksa tamamen psikolojik mi

Bu söylediklerinin hepsi var. İnsanlarla basit diyaloglar kurarak mutlu olamıyorum. Aslında olduğum oluyor da bilmiyorum ya akranlarımla anlaşma veya iletişim kurma problemim var. Ya büyüklerle ya da kendi kendime takılıyorum. Bazen konuşmak istesem de geri duruyorum. Kendi kendime takılmak istediğim bi dönem. Bitecek mi bilmiyorum ama ruhumu toparlamaya çalışıyorum. Sanırım hassas yönüm var

Zaten psikolog randevusu aldım, gidip anlatıp danışıcam bunu çözmem lazım artık

Neden sosyal anksiyete? Aslında bazen de çekingenlikten değil bile isteye geri duruyorum zaten çok izole bir dönemdeyim hani duygularımı hayata dair isteklerimi toplamam gerekiyor insanlara vaktim yok sanki kimsenin sorusuna veya merakına

O ne demek öyle ya, zaten canı sıkkın bir insana böyle denir mi

Canım hiç istemiyor ki

Sosyalleşecek insan yok aslında kendimi de hep geri çektim ama bilmiyorum ya aslında çıkıyorum da arkadaşlık pek yok

Aslında değer verdiğim insanlar oluyo sevdiğim yakın arkadaşım var ama uzakta ancak telefon üzerinden görüşüyoruz ki çoğu kez yine yalnızlık daha iyi bir seçim olabiliyor 25 yaşındayım

Herkesten uzak duruyorum

Tanımadığın birinden böyle bir talepte bulunmak da garipmiş belki manyağın tekiyim