Hayatıma çeki düzen vermeye, toparlamaya ihtiyacım var. Neler yapabilirim?

Basit şeylerden defalarca başladım ama en ufak sorunda yine başa dönüyorum. Bu döngüyü o kadar çok yaşadım ki artık yorgun hissediyorum olmuyor bir türlü. Düşünmemek için işe girdim çok çok yoruluyorum ama uykumda bile huzur yok 0

Kendimi iyi hissetmek için en başından hayatımı düzene sokmaya çalışıyorum. Odamı düzenliyorum, kendime yeni birşeyler alıyorum, yeni hobiler ediniyorum, hatta şu an çalışıyorum da zaten sonra ufacık bir şey oluyor ben yine aynı psikolojiye giriyorum ve bırakıyorum. Hatta pes etmesem bile sanki herkes özellikle yapıyor tüm olumsuzluklar ben bırakana kadar peş peşe sıralanıyor. Artık benim soruna tahammülüm yok bu yüzden çok çabuk pes ediyorum yaşama isteği bile yok ki içimde kendimi zorluyorum sadece. Beni kendi halime bıraksalar yataktan çıkmam

Anlamadım?

Benimki niyeyse hep bozuk ve can yakıyor 😒 2 kere üniversite okudum daha doğrusu 2. Sini dondurdum kafamı toparlamak için 4 ayrı mesleğim var ama ben daha iyi yerlerde olabilirim aklıma güveniyorum. Ama zaman kaybedemem daha fazla. Hayatımdaki sorunlara o kadar odaklandım ki yapmak istediklerime odaklanamıyorum işin kötüsü elimde değil istemsizce oluyor her şey

4 ayrı mesleğim var evet. Ebelik, belediyecilik, diş hekimi asistanı ve ticaretle de uğraşıyorum. İşletme alanını bitirirsem muhasebe dahil farklı alanlarda da çalışabiliyorum.
Ama gözümde bunlar kayda değer meslekler değil. Ben hep laylaylom bir şekilde buralara geldim. Hiç çaba göstermedim çünkü bütün enerjim hayatımdaki sorunlara gitti. İyi hissetmek , hayatımı normal bir şekilde ilerletmek için o kadar çok çabaladım ki yapabileceğim şeylerin altında işler yaptım sonunda. Kendi potansiyelimin farkındayım ama ben büyüdükçe bazı şeylerden daha az etkilenmeyi beklerken daha fazla etkilenmeye başladım. Düşündükçe sorguladıkça daha kötü bir hal aldı. Sırf düşünmemek için işe girdim yorulurum rahatlar kafam diye, hatta evdede e ticaretle uğraşıyorum yeter ki kafam oyalansın diye ama uykumda bile huzur bulamıyorum. Beni çok fazla etkiliyor. Bu zamana kadar elimden gelen buydu. Herkese iyiymiş gibi davrandım, hayatımı ancak bu kadar normal seviyede tutabildim. Şimdi daha fazlasını istiyorum ama bu benim için zor

Değilim. Tahmini 8 civarı. Asistanlık yapıyorum kafa dağıtmak için çalışıyorum ufak çaplı satış vs de derken buluyor o kadar. Paradan çok kafa dağıtmak için çalışıyorum. Pek paraya ihtiyacım olduğu söylenemez

Aslında bunca şeye rağmen bu kadar şeyi yapmam bile çok iyi bir şey ben bunu başarı olarak görüyorum evet. Ama her şey Arap saçı gibi dediğin gibi bir hedef yok her şeye atlıyorum. şu an beni başka bir alana soksalar ona da kolayca odaklanıp öğrenebilirim.
Hayatımın beni olumsuz etkilediği kısım bu kararsızlık. Çok çabuk fikirlerin değişiyor çünkü ruh halime göre hareket ediyorum en ufak bir olumsuzlukta artık vazgeçiyorum. Üniversiteye ikisinde de öylesine girdim ikisinde de ani bir kararla bölüm seçme gereği duydum. İsteklerimden vazgeçtim. Sırf uzaklaşmak için öylesine seçtiğim bir bölümü okudum. Sorun para değil zaten sadece düşünüyorum hiç uğraşmadan bu kadar şey yapmışken çaba göstersem bir hedef belirlesem çok daha iyi bir konumda olurdum. şu an bunu yapmak istiyorum ama ruh halim buna uygun değil. Kafa dağıtmak için girdiğim iş sorun yumağına döndü ve benim ufacık bir sorunu bile kaldırabilecek tahammülüm yok

Tabiki kafa dağıtmaya çalışıyorum 😂 Sorunun da farkındayım ama elimden hiçbir şey gelmiyor. Olmuş birşeyi değiştiremem. Sadece okul olsa taekwondo voleybol yüzme tiyatro müzik o kadar çok alana girip çıktım ki 😂 Ama artık hiçbir şey işe yaramıyor

Evet öyle. Napıyım savaşacak bir şey yok ki. Herkes hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam ediyor. her şey normalmiş gibi davranıyorlar ama aslında hiçbir şey normal değil. Bende köşeme çekildim hatırlamak istemediğim için de aklımı oyalamaya çalışıyorum. Elimden başka hiçbir şey gelmiyor. Ki işe de yaramıyor. Çünkü kaçtığım şeyler yorgun da olsam tüm gün başka işle de meşgul olsam uykumda bile beni buluyor.

Kendi kendime yetmeye çalışıyorum ama ancak bu kadar geliyor elimden artık eskisi gibi motive de olamıyorum çünkü kaç sene oldu ve ben aynı döngünün içinde dönüp durmaktan yoruldum.

Keşke yüzleşip yenebileceğim bir şey olsaydı

Boş boş vakit geçirmeye devam ediyim yani 🙄

Psikoloğa bütün sıkıntılarımı olduğu gibi anlatamam üstü kapalı anlatsam bir faydası olmayacak. Olduğu gibi anlatabilecek olsam zaten böyle bir durumda olmazdım :(

Sorun anlatmakta değil ben sonrasında olabilecek şeylerden korkuyorum. En azından bu şekilde sadece benim hayatım mahvoluyor. Yanımdakileri de aynı psikolojiye sokmanın bunca sene sonra hiçbir anlamı mantığı yok

Öyle ama benim bu saatten sonra birşeyleri anlatmam neyi değiştirecek? Hiçbir şey kimse geçmişi değiştiremez. Anlatsam bunun sonuçları olsa bile benim için bir anlam ifade etmiyor artık. Ben sadece yoluma bakmak istiyorum biraz huzurlu olayım yeter

Zamanında yaşadığım bir durum bende travma oluşturdu artık. İyi hissedemiyorum büyüdükçe beni daha fazla etkiliyor. Tüm gün çalışsam da uykularımda bile rahat edemiyorum. Çok şey denedim ama olmadı

🥲