Arkadaşım sevmediğim kelimeleri kullanıyor, sizce daha az mı görüşmeliyim?

ben de böyleyim evet ama şöyle oluyor bende de olay çıkmasın diye susuyorum. bazen de çok birikip patlıyorum. anlıyorum ki içten içe biraz takmışım. kendi çapımda bundan da vazgeçmeye çalışıyorum ama olmuyor gibi. bu işler biraz da karakterden geliyor ya.

haklısın çünkü bu ara ortada ilişki kurabileceğin insan yok. biriktirip patlama olayında da haklısın ben söylüyorum bir kere benden çıkıyor iş halbuki. ama karşımdaki hâlâ devam ediyor. cevremdekiler de o kişi için onun huyu bu falan diyorlar. başta kabul etmedim hani ne alaka insan istemezse kötü davranmaz hani bu kadar basit. ama baktım ki bu bahsi geçen insan hala öyle. içten içe ben de demeye başladım demek gerçekten huyu bu karakteri kötü diye.. en sonunda da hayatımda olduğu kadar çıkardım. güzel de oldu açıkçası.

anlıyorum bu hissi. şöyle söyleyeyim bir de tek yakın arkadaşım o sonra yalnız kalırım diye düşünme illa birileri ile tekrardan arkadaş oluyorsun ama tam senin gibi düşünen birilerini asla bulamıyorsun. ben mesela çocukluk arkadaşımla konuşmuyorum. sebebi de kısaca başka birinde gönlü varken bir başkasıyla görüşmesi ama hâlâ kalbindekini düşünmesiydi. ben de hep biraz dur madem başka biri var kafanda başka biri ile görüşmek haksızlık olur derdim ama kim dinledi? kimse sonra da büyük bir korkuyla bitirdim çok ta özledim eski zamanları falan ama uyamazdım yani ona. sonra da anladım ki çoğunluk da böyle eğer sen de mutlu, rahat olayım dersen görmezden gelip işine geldiği gibi davranacaksın.