Sanırım insanı aslında yıllar değilde, insanlar yoruyor. Mutsuzluk getiren insanların verdiği ağırlığı ve yükü anca onları hayatından çıkardıktan sonra anlıyorsun. “Ben kendime ne yapmışım ya” moduna giriyorsun. Öyle bi hafifliyorsun ki :) dönüp durup omzuna vurup kendini tebrik edesin geliyor. Ben kolay kolay unutamam, hayatıma kolay insan almadığımdan, çıkarırkende zorlanırım. Ama eninde sonunda, mutsuzluk getiren her kimse, hayatımdan çıkmış olur.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Eğer gerçek anlamda değer verdiysem ve onun da değer verdiğini düşündüysem çıkarmam zor oluyor. Bazen değer verdiğini sanıyoruz, anlayamıyoruz.. Zor almışımdır, zor benimsemişimdir. Alışmışımdır.. Ama mutsuz oluyor insan. Bazen alışkanlıktan dolayı çıkartamıyor insan. Ama çok sabırlıyımdır bu konuda son ana kadar sabrımı zorlarım. Bitti dediğim an dönüşü olmaz. Çünkü içim soğumuştur artık.
Kişiden kişiye göre değişir yani, o kadar geçirdiğimiz vakitler varsa zor olur ama arkadaşım bile değilse kendi iyiliğim için çıkarırım, ben biraz alttan alan tarafım zor oluyor.
O kişi ile uzun yıllarım ve güçlü bağlarım varsa onun hatırına sabrediyorum biraz. Bu güzel bir özellik değil ama ben dostumu kolay kolay çıkaramıyorum hayatimdan. Böyle bir arkadaşım vardı, aramizda soğukluk olmuştu ve hayatimdan da çıkaramiyordum. 13 yıllık arkadaşımdı. O soğukluğu gitmesini çok istedim. Sonra zamanla ne olduysa nasil olduysa gercekten eskisi gibi olduk. Ama eğer beni mutsuz eden kişi ile böyle güçlü bağlarım yoksa, umrumda olmaz direkt çıkartırım hayatımdan.
Evet öyle de bakabiliriz. Kestirip atmak her zaman daha kolaydır. Bir soru sormuştum hatırlar mısın, çok sinirli olduğum ile alakalı. Değer verdiğim yakın bir arkadaşıma sinirlenmiştim. Ancak sonra iyi yanlarını düşündüm ve kendimdeki tarafları da. Geniş pencereden baktığımda onca şeyi yaşamış olduğum bir insana hemen sırt çeviremem. Hatasız dost arayan, dostsuz kalır demiş atalar. O misal. Çok uçuk bir hatası olmadığı müddetçe değer verdiğim birini hayatımdan çıkaramam.
Evet, sorduğun o soruyu hatırlıyorum. Sinirden ağlamamak için ne yapmalıyım gibi bir şey sormuştun sanırım 🤔 Ataların dediği o sözü hiç duymamıştım ama çok doğru demişler. Orhan Baba da "hatasız kul olmaz, hatamla sev beni" diyordu. Kabullenmesi zor bir hata yapılmadığı sürece ve karşıdaki kişi pişman ise hayattan çıkarmak yerine yapıcı olup şans vermek gerekiyor. Çünkü biz dahil, kimse dört dörtlük değil.
Aynen öyle. Ki değer verdiğin insan da hayatına seni üzmek, olumsuzluklar oluşturmak için girmiyor.
Şu an öyle bir durum mu yaşıyorsun bilmiyorum ama kestirip atmadan önce olaya bak geniş açıdan ve durumun oluşmasına sebebiyet veren kişiye.
Sana çok uzun zamandır zarar veriyor ve kendini düzeltmiyorsa elbet bu bir hata ve dostluk sorgulanır. Çünkü seni üzen dost, o hatayı tekrarlamamaya çalışır. Fakat yeni yeni bu tarz şeyler oluştuysa önce bir sorgula.
Yok, hayır, öyle bir durumun içinde değilim çok şükür. Soruyu, bu konuda insanların nasıl bir tutum sergilediğini görmek için sordum. Ancak yine de tavsiyelerin için teşekkür ederim. Bunları aklımın bir köşesine yazıyorum. İnşallah hiç öyle bir durumun içinde kalmam, ancak kalırsam söylediklerini göz önünde bulunduracağım :)
Arama duvar çekerim. Tekrar tekrar aynı şeyleri anlatmak yorar çünkü. Beni umursamayıp, mutluluğu paylaşmayacak birisi için tükenmeye gerek yok. Onun kalbi mutluluğu sevse, mutsuz etmek için uğraşmazdı diye düşünürüm.
Yok hemen çıkartmam önce bir izin veririm hayatımın içine etsin zıcsın sıvasın diye. Sonra biraz huzurum kaçar düzeltmek için çözüm ararım çözüm arıyorum diye yine ağzıma ederler. Sonra yorulur bırakırım sıkılmış ve büzülmüş hissi verdilermi artık yeter der basarım tekmeyi.
Beni mutsuz ediyorsa seviyorsam soylerim var bir tane bezgin Bekir derim😂 hatta gelirken çikolata al🍫 bana gelmeden ye derim mutlu olursun diyorum 😊bunu hayatımdan çıkarmam
Hüzünleri severim yeri gelince ama azap şeklinde değil. Dertli arkadaşlarımla dertlenmesini de bilirim sevinmesini de ama aşırı mutsuzluk veya karamsarlık sevmem.
Beni mutsuz eden herkesi hayatımdan çıkartabiliyorum fakat sevdiğim , kız arkadaşım beni terk etmesine rağmen hersey bitmesine rağmen, zorluyorum yinede ne aklımdan n kalbimden. Nede hayatımdan çıkartamıyorum 😞
Karşımdaki kişi değer verdiğim bir insansa eğer birkaç gün onun için çabalarım ve onun da çabasını beklerim eğer bu çaba karşılıklı değilse verdiğim süreç sonunda çıkarırım