Hayattan beklentilerinizin kalmadığı, her şeyin bittiğini düşündüğünüz bir an oldu mu? Şu an tam olarak böyle bir şey yaşıyorum. Umarım gelip geçici bir şeydir, ben abartıyorumdur..
Uzun zamandır bu durumun içindeyim, hiçbir şey beklemiyorum ne hayattan ne de insanlardan. Hayatın verdiklerini kabul ediyorum ya da etmesem de çok bir şey değişmiyor zaten, yaşamam gereken şeyleri yaşıyorum ve ilerliyorum sadece.
Hayır, bitmedi. Zaman zaman ben de bu ruh haline giriyorum. Kendi kendime de çıkmaya çalışıyorum hemen. Yoksa kim kurtaracak bizi? Sen neden bu ruh halindesin? Kendini üzmeye değer bir şey mi gerçekten. Değer bir şey ise üzüntünün yasını tutar tekrar ayağa kalkarsın. Biraz mutlu olmayı abartsak ne olur yani? Hayattan ümidini kesme, hayat sensin.
Demek ki ağlamak çözüm değil hee? Zaman zaman iyi gelir bunu kronik hale getirmeye hiç gerek yok. Ağlamaya vereceğin enerjiyi olumlama yapmaya ver, miss gibi olur 🧐
İnsanın hayattan beklentisinin olmadığı gün öldüğü gündür. Diğer türlüsü hayal kırıklığı yaşamak istemeyenlerin kendilerini inandırmaya çalıştığı durumdur. Yoksa bi beklenti kalmaması, hayal kurulmaması, isteklerinin olmaması gibi durum imkansızdır