İnsan en çok hataya duygusal boşluktayken mi düşüyor?

Kuru yaprak değilsin ki rüzgarda savrulasın, kendin olmanın sorumluluğunu kendin üstlen diyorum kendime.. Bahanelerin ardına saklanma.
Ama gerçekten insan şefkate aç yaşıyor. Kendimden şefkati esirgediğimi bir tık geç anladım. Meğer kendime vermediğim bir şeyi insanlardan bekleyip duruyormuşum. Şefkat alacakmışım gibi hissettiğim yerde de insanlara bağımlılık geliştirmişim.
Neyi niye yaptığımızı çözersek zayıflıklarımızın altyapısını sağlamlaştırabiliriz.

Evet aynen öyle..
Duygusal boşlukta olan bir kisi, içindeki o boşluğu dolduracak bir arayış içine girdiği andan itibaren, en çok hata yapacağı bir dönem içine girmiş demektir.. Çünkü sağlıklı ve mantıklı kararlar alamıyacağı ve karşısına çıkan ilk limana sığınmaya çalışacağı kesindir..