Yaşamak için bir sebebim yok Neden böyleyim?

26 Yaşındayım son 10 yılım eve kapanarak kendimi hayattan soyutlayarak geçti , birey hissedemiyorum ama sorumluluk alıp.. bir işe müracat etmiştim ama 1 aydır ses yok..

başka bir iş yapamam gibi bu çok kolaydı havaalanı temizlik işi yemeği servisi var ama almadılar beni dayımın oğlu sokacaktı savaşlardan alım durmuş mu ne engelli işi de yapmak istemiyorum ki kolay bulayım tek derdim iş olsa bi de , valla intihar bile düşünüyorum eğer böyle devam edecekse 10 yıl oldu ya

Sanki bu yaşadığım hayattan ölüm dışında kurtuluş yok gibi ya , işe gireyim diyorum almıyorlar tek girişimde bulanabildiğim iş , belediye psikologuna gideyim diyorum doluyuz diyorlar , özel piskologa gideyim diyorum abimin yurt dışından gelmesi aksıyor , her işim bir terslik neye elimi atsam kalıyor , ünlü bir kıza da saplantılı aşığım onu bir erkekle görürsem intihar ederim dedim kaldıramam çünkü zaten kendi hayatımda yok yaşanacak hiç yaşamayacağım o sevgili işleride felan.. öbür dünyamı da düşünüyorum ama bu hayat beni çok yoruyor ye iç keyfine bak ötesi yok ben böyle olsun istemiyorum ki 10 yıldır depresyondayım.. 10 yıldır ne acılar çekiyorum hepsi kendi hatamdan sosyofobi hastasıyım.. ben asalak ve güçsüzüm başka kimse iş vermez bana illa da bu olmalıydı , dua edemem ki cenabetim mastürbasyon yapıyorum elim şeyimde günahkar hissediyorum bir insan herşeyde mi çuvallar böyle ya tam bir eziğim..

Hayatım bütün yaşantım ama günah işlemeye kurulu mastürbasyon yapmaya tüm dünyamı buna kurdum çünkü hayatta yapacak bir işim kalmadı okul iş arkadaş sevgili gezme eğlenme gibi hayallerim umutlarım yok hiç bir zaman olmadı.. mecbur mastürbasyon yapıyorum bilgisayar başında kendimden başka kimseye kötülük yapmıyorum ben , bu günahı yapmaya kendimi mecbur hissediyorum ama evde yapacak zaman geçirecek bir şeyim yok sevgilim olsaydı bu günahı yapmazdım neden yapayım değil mi bir nedenim olsaydı bunu yapmaya mecbur kalmazdım , eğer evde bilgisayar oynamak mastürbasyon yapmamayı yapsam zaman geçmiyor içim rahat etmiyor aklım kalıyor sosyal medyadan uzak kaldım diye , ya o videoları izlesem sıkılıyorum bir şey de anlamıyorum sonuçta evden dışarı adım atamıyorum ne işime yarayacak diyorum ve mastürbasyon yapıyorum sıkıldığım için , ben seni çok iyi anlıyorumda önce kafamdaki soruları düşünceleri atmam gerekiyor bana zarar veren şeylerden fiziken kurtulmak kilo iş kendini sevme v. s

Bu günah evet cehennemi getirecek mastürbasyon yapıyorum ödül mü verecekler ama hayatımı nasıl bir yaşam sürdüğümü bilsen hak verirsin bunu yapmazsan sanki başka kurtuluşun yok oyalacak eğlenecek şeyin yok gibi mecbur hissediyorum hiç bir geçerli nedeni olamaz ama hayatı olmayan anlar beni , harekete nasıl geçebilirim ki çaresiz abimin yurt dışından dönüşünü imza vermesi arsa satılmasını ve 17 bin lirayı düşünüyorum özel psikologa gitmek için başka çarem yok gibi profesyonel destek almak dışında , ooo sen ne diyorsun ben 10 yıldır her gün oynuyorum bilgisayar sosyal medya izliyorum yapacak bir şeyim yok ünlü bir kıza da saplantılıyım bir erkekle görmekdense canıma kıyarım diyorum çünkü hayatım çok kötü hiç bir şey yaşamıyorum , Haklısın doğru söylüyorsun bu dünya geçici ona göre ahirete hazırlanmak lazım ama kimse benim gibi ahiretini sonunu düşünmüyor ki herkes kaptırmış kendini kimin aklına ölüm geliyor ki , biliyorum o tür videoları banada instagramdan bir kız boş ver bu dünyanı öteki asıl dünyanı kurmaya bak demişti ama maalesef elimde olmayan sebepler yüzünden harekete geçemedim maalesef , tamam izlerim ama biraz da beni anla ne olursun

10 yıl oldu ya dile kolay , ben bütün dünyamı bu hapishaneye kurdum bir bilsen , öbür dünyanın farkındayım da bu dünyada sahip olduğum hiç bir şey yok , haklı olabilirsin ama kitapla hiç aram yok benim bitirdiğim 1 kitap bile yok öyle şeyler bana uymuyor pek dediğim gibi kabuğumun dışına çıktıkça seveceğim şeyler bunlar ah keşke bir an önce bir psikologa gidebilsem abim haber yolladı inşallah bu ay sonunda özel psikolog gideceğim..

Profesyonel destek almam şart o bir karar verir ve bende işi felan bastırırım bir kurtuluş yolu buluruz müsadenle uzun hayat hikayemi anlatabilir miyim..

tamam ama bir de sana bir şey demem lazım biliyor musun ben hiç evlenmeyeceğim çok kesin bir şey bu sevgilim olmayacak kızlarla yan yana gelmek bile çocuğum olmayacak hiç bir kıza layık değilim işim olmayacak çünkü tam bir sosyofobi hastasıyım ne maddiyatım var ne dış görünüşüm ne de sorumluk alacak karakterim şimdi uzun hayatımı yazıyorum sana

Yaş 26... sağ gözümde şaşılık var yüzde 20 görüyor ve 1 kulağımda işitme engelli ama bunlar hiç bir zaman sorun olmadı ta ki Nisan 2012 ye kadar her şey normaldi hedefim vardı hayatımda iyi sayılırdı lise 1 re gidiyordum ama tembel bi öğrenciydim fizik , kimya , matematik hiç bir zaman aşamadım sınıfta kalacağım belliydi , bende bıraktım liseyi evime kapandım hiç okumaz , iş yapmaz oldum evde zaman geçirdim televizyon , bilgisayar hiç bir yere çıkmadım sosyalleşmedim önüme geleni yedim obezite oldum sonunda midem sadece et ürünleri , kola , abur cuburla rahatlayabiliyor çok kilo aldım yıllardır veremiyorum kendime hiç bakmadım kilodan her gün her sabah kabus görüyorum dişlerimi hiç fırçalamadım çürüdü koptu , saçlarım için hiç kuaföre gitmedim saçlarım kazıklaştı , kepekleşti kırmızı yaralar çıktı , kilo boy kısaltıyor 10 yıldır boyum 1.72 kilodan vücut çatlakları çıktı , tüm günüm yıllardır 10 yıldır evde pc başında herşeyi izleyip herşeyi yemekle geçiyor hiç bir umudum beklentim yok hayattan evlenmeyecek bile olmak kesinleşti

kendimde istemiyorum belki bi birey bi adam bi delikanlı gibi görmüyorum kendimi irademi kaybettim yaşım 26 ama karakterim 9,10 gibi kendimi çocuk hissetmeye başladım hep eziğim güçsüz işi gücü yemek sıçmak tek beklentim yok hayattan tek değişiklik ölüm olacak bu gidişle , 2016 da 4 yıl aradan sonra herşeye 0 dan başlıcam dedim olmadı gerisi gelmiyor yine evdeyim okuma yok çalışma yok , beklentim yok , evlenme yok , işde başarılı olma , sporcu , sanatçı olma kendi özel hayatıma bir yön verme hiç bi şey yok saçı halletsem diş çıkıyor dişi halletsem kilo çıkıyor , kiloyu halletsem boy çıkıyor bir sürü kusur artık bende kabullendim kendi başıma bi iş yapamıyorum obezite midemi hiç duduramıyorum her gün et yemekleri sucuk , döner , tavuk gibi her gün aynı şey ve pc başında oyun , facebook v. s 10 yıldır bu böyle hep ezik gibiyim 3 tane kesin gözüyle baktığım olay var 1 - hiç evlenemeyecek olmak 2-araba bir araç kendi başına kullanmak 3-yurtdışına kendi başına çıkabilmek gezmek gibi bunlar bir ölünün dünyaya tekrar gelmesi gibi imkansız şeyler başarabileceğimi sanmıyorum bunalımdayım evime kapattım kendimi obez oldum kalp krizi , beyin kanaması , kalp hastalıkları , kalp damar hastalıkları felan kesin ölüm sebebi olcak geceleri rahat uyuyamıyorum sığamıyorum yani senin anlayacağının okumamanın beynimdeki o nöronların aptallığının anlamamasının cezasını çekiyorum tek 1 tane arkadaşım yok 1 göz ve 1 kulakla görüp duyuyorum boyum kısa dişler çürük saç çok kötü yara içinde var da var kusur belki zengin olsam güven gelirdi ama o da yok

6 sene önce askerliğimi iptal ettirdikden sonra gerçekden istemiştim ilk iş kilolarımı vermekti verdimde 2 ayda spor salonu zayıfladım ama sonra yine bu halime döndüm yapacak bir şey bulamadım yapayalnızım hayatta geçen sene de kilo vermeyi denedim ama bünyem alıştı hastalandım serumlar yedim dayanamadım ama kendimi hiç geliştiremedim ki yol iz bilmem eğlenmesini gezmesini benim nasıl sevgilim olacak nasıl arkadaşım olacak ki sorumluluk alma duygumu yitirdim bunun için psikologa gidiyorum zaten , boyum kısa kulağım gözüm var insanları ve sosyalliği hak etmiyorum gibi zaten ama dediğin gibi bir şey yapmasamda bu sefer pişmanlık ve sıkıntıdan üzüleceğim , işte havaalanı işi olsaydı 27 nisanda söz vermiştim kendime her şey olacak diye ama işe almadılar bu ay sonunda hayatımda ilk defa özel piskologa gideceğim ne söylerse yapmaya gayret edeceğim

Biliyor musun bu benim yaşadığım durum bir çeşit ruh hastalığı insan doğuyor bu ailede ailesinin maddi durumunu görüyor kendini de beğenmemeye başlıyor sonra büyümek sorumluluk almak işe gitmek okula gitmek sevgilin olması arkadaşların gezmen sosyalliğin olması gözünü korkutmaya başlıyor hem maddiyattsızsın hemde kendini geliştiremiyosun nato kafa nato mermer dedikleri gibi anlamıyorsun hayatı başarılı olmıyorsun hiç bir şeyde en önemli etkende okul kökünden bırakıyorsun herşeyi hayatı salıyorsun ye iç keyfine bak ne uğraşıyorsun diyorsun ama şimdi sıkılıyorsun bu durumumdan da kilo diş kaybı boy çatlaklar engelli kimliği her şey benim eserim şimdi de kabuğumdan çıkmaya kendimi bambaşka bir dünyaya atmakdan korkuyorum sorumluluk almakdan.. bakalım psikolog ne diyecek hayatımda ilk defa gideceğim , ama düşünene gerçekden hayattım bitti gibi 16 yaşında düştüm bu duruma yıl 2012 ydi şimdi 26 yaşındayım yıl 2022 tam tamına 10 yıl geçmiş gençliğimi hiç yaşayamamışım gezmemişim tozmamışım bir eğlence mekanına gitmemişim kız eline dokunmamışım bir arkadaşımla konuşamamışım düşünsene hayata uzak kalıyorsun herşeye yabancı , şimdi düzelmek içinde en az 15 kusurum var fiziksel ve onları tek tek tamir etmem gerekiyor ve ruh sağlımı da geriye getirmek ve en önemlisi hiç bilmediğim bir bireyin yaşadığı gibi o normal bana yabancı gelen hayata ayak uydurmak , hiç bir zaman sevgilim olmayacak gibime geliyor nedense çok istesem bile ne maddiyatım izin verecek ne sorumluluk almam ne de kollarımdaki vücüdumu kaplayan çatlaklarım.. hayat kuzenime güzel valla

Kuzenimi bir tanısan parası olarak doğanlar genelde kusursuz oluyorlar en yakın örnek kuzenim var , bu iş şanslı olmakdan geçiyor şanslı ailede doğman lazım , 26 pek bir genç sayılmaz bence 26 dan öncesini getirerem orta bir yaş sadece gelecek odaklı gençlik yaşayamam ama olgun bir adam olmayı deneyebilirim bundan 10 yıl sonra 36 yaşında bir olgun ama işte en fazla asgari ücretli işe giricez aldığımız parada kendimize yetecek ne sevgilisi asgari ücret işe girmek de kendini kandırmak olacak kendi harçlığını çıkar kendi ayakların üzerinde dur hesabı , sevgili gelebilmesi için benim sosyofobiyi yenmem kendime bakım yapmam ve paramın olması lazım yoksa olmaz bunları yapmazsam öyle ki 2099 yılında görüyorum sevgili evlenmeyi yani hiç bir zaman tabiki şart değil , arkadaş 1 tane var şimdilik o da şehir dışında netten konuşuyoruz , evet bir yandan doğru söylüyorsun geçmişi getiremem ama geleceği inşa edebilirim nasıl edeceksem o kadar kötü bir durumdayım ki 10 yıl sonramı düşünmesem zaten arayış içine girmezdim , tabiki insanlar eli kolu olmadan sporcular dünya şampiyonu oluyor benim elim kolum bile varken sağlamken ama demem o ki 1 günlüğüne ben olarak yaşasan gerçekden hayatım kötülüğünü anlamsızlığını göreceksin o zaman anlayacaksın beni ne kötü bir durumda olduğuma önce kendinle savaş sonra fiziki durumlarınla sonra kafanla beyninle..

Beni ancak yaşadıklarımı bilen biri anlar , ne yaptıysam kendimi öyle bir hayattan soyutladım ki , şişman obezim ter kokuyorum bakımsızım iş yok okul yok gelecek yok arkadaş yok gelecekle ilgili hiç bir şey yok bana bakan abim annem olmasa ortada kalacağım kendi ayaklarım üzerinde durabilsem , bunun için psikologa gidiyorum gideceğim ya zaten ne derse yapmak zorundayım toparlayabildiğim kadar toparlamak , hayatımda ilk defa psikologa gideceğim yakında , haber veririm nasıl geçti.. sorun şu ki hiç bir hayalim beklentim yok ama

Ben çok ileri dereceli sosyofobi hastasıyım sırf sosyallaşmekden üremekden korktuğum için hep kaçtım böyle işlerden okul gibi iş gibi sevgili arkadaş gibi bana kaldıramama duygusu geliyor anlatabiliyor muyum nasıl gelmesin ki sosyofobi maddiyatım yetersiz dış görünüşüm kendimi geliştirmeyişim.. psikologa gideceğim gitmesine de benim hayallerim olmaz gibime geliyor yani şimdilik böyle düşünüyorum korkularımla yüzleşmemek için kaçıyorum işim yok olmayacak olursa asgari ücret kendini yoracaksın ne için sanki kendi kendini kandırmak için gezemez eğlenemezsin kimseyle ilişki yaşamaz arkadaş dost edinip gece hayatına bakamazsın zaten bunlardan korka korka bu hale geldim..

Bir yandan da işte dünyaya milleti izlemeye mi geldiğim diyorum sonu yok yeme içmenin milleti izlemenin hem üzülüyorsun hemde özeniyorsun taktığım ünlü bir kız da var psikolojimi çok bozuyor bu hayatında bir heyecanı meyecanı olmadığı için , düzelir mi bilmiyorum psikolog karar verecek depresyona gireli tam 10 sene 2 ay oldu çok uzun bir sürü bu kadar zaman dayandım ama bundan sonrası artık kaldıramıyorum , işin en kötüsü bu imtihanı ben yarattım kendime benim eserim ne yaşadıysam işte sosyofobi denen bir hastalığa yenik düştüm ben hayatla mücadele etmek geçinmek gezinmek varken odamda yemek içmek keyif sürmek bilgisayar oynamak daha kolay geldi , bir an önce gelsede şu abim para alayım da hak miras gideyim psikologa bir an önce , inanır mısın psikolojim o kadar bozulmaya başladı ki bir ünlü kıza fena saplantılıyım sevgili yapacak diye korkuyorum geçen ay yaptı diye haberler çıktı ama yalanmış az daha valla intihar ediyordum hayatımda kötü diye bir anlık cesaretle bana daralmalar geliyor sıkıntılar psikolojim çok bozuk tek seferde kökünden herşeyden kurtulmak istiyorum , düzeltmek hiç kolay olmayacak istediğim görünüme kavuşamayacağım mesela nasıl 10 senemi verdiysem belki bir 10 sene de uğraşıcam dayanabilirsen dayan mutlu olmak istiyorsan çabalayacaksın bu bir gerçek

böyle işte

Senin dinle aran nasıl peki , ya o ünlü kıza saplantılı takmam bir çeşit hastalık gerek hayatım kötü gerek kendim kötüyüm bir kıza hayranlık duymam lazımdı o da o oldu.. sevgilisiyle görmekdense yaşayamam diyorum kendi kendime ilk intihar girişiminde bulunuyordum 15 mayısta çünkü bir erkekle samimi pozlar vermişti herkes sevgilisi diye beğeni yağmuruna tuttu ama çocuk arkadaşız açıklaması yaptı yüreğime indi o gün bir çeşit hastalık kiloluyum ayrıca bu bedende rahat edemiyorum birazda onun etkisi var çok takıyorum maalesef o kızı bir erkekle görmekdense intihar düşünen biriyim çünkü kendi hayatım o kadar kötü ki , dinle sohbetlerle hiç aram yok eğer namaz kılar tövbe eder imanımı geliştirirsem o kız yine de aklımda olur ama ben dini sohbet dinlerken öteki dünyaya hazırlanırken o kim bilir hangi erkekle öpüştü gibisinden beynim beynimi yiyor. Abim istanbuldaymış yurt dışındaki aktarmalı antalya ya geliyor gelsin imza versin arsa satılıp payımı alıp 17 bin gidiyorum artık özel psikolog bu ay sonu kesin..

Keşke ama nerde ancak sürünüyoruz.. intihar etmek günah olmasa

Ruhen ölüyüm zaten bir de fiziken olsam

psikologdan yardım alacağım