Neden ait olduğum bir yer bulamıyorum?

boş ver önyargıyı falan, sen kendini seviyor musun, yoksa aynada gördüğün kişiye lanet mi ediyorsun?

Neden sevmiyorsun kendini?

Bana da y@ vş @k demeyeceksen eğer dökmek istersen içini dinlerim. Saydıkların hep göreceli kavramlar. Kıyasladığın kişiler kim, bu hayatta neleri başarmışlar senin istediğin de sen başaramadın vs.

Orası beni ilgilendirmez, teklif var ısrar yok, emin ol kendini daha iyi hissedeceksin eğer ki paylaşırsan

Üniversite hayatıma kadar ben de çok farklı değildim. Ailemin proje çocuğuydum, ideallerini benim üzerlerinden koşanlardı. Böyle olunca da ne karakterim gelişti, ne lügatım, ne de sosyal çevrem. İntihara bile teşebbüs ettim o zamanlar, ancak bir şey oldu, kendime inanmamı, kendime yönelmemi sağlayan bir şey. O kadar güçlü bir histi ki içimdeki, adeta aç bir kurt gibi etrafına saldıranbilirdi benliğimi doyurmak için. O günlerdem bugünlere geldik işte. O şey benim rahmetli anneannemin bana verdiği bir nasihatti.

Dedi ki bana komidinin başında saçını tararken "Bu hayatta başarılı olmak istiyorsan önce kendine inanacaksın, kimseden medet ummayacaksın. Aynada gördüğün kişiyi kabullenecek ve her haliyle seveceksin, çünkü gerçek gelişim, gerçekleri kabullenmekle başlar..."

Sağolasın, bugün vefatının 15. Yıldönümü, o kadar çok özledim ki rahmetliyi...