Sürekli birilerini süzüp kendi kendine eleştiren kişiler bundan zevk mi alıyor?

Kendi içinde dönen fırtınayla mücade etme gücünü edinememişlerin bununla yüzleşmektense kolaya kaçıp diğer insanlarda kusur aramaya çalışması bu. Bulduğunu sandığı kusurları eleştirirken de kendi çatışmasının ona hissettirdiği acizliği bir nebze baskılamış olur. Yaşadığı bu döngü onu çözüme götürmediğinden kendi içinde ki sorunlar güngeçtikçe artar. İçeride ki çözümsüzlüklerin fazlalaşıyor olmasından eleştirinin dozajı ve yapılmak sıklığı zamanla artar. Bir noktadan sonra kemikleşen bu davranış kalıbı artık kendi içinde hiç sorun yokmuş-olmamışcasına bir huzurla dolaşmasına sebeb olur ki bu da bir açıdan onun görece mutlu olmasına sebep olur. Zamanla bu hazza bağımlı olurlar. Ayrıca bu tarz insanlara kendi iç dünyasına bakmaları gerektiğini hatırlatıcak ifadeler kullandığımızda büyük karşı koyuşlar alırız.