Mantıklı ve ciddi kararları yerinde verebilen bir insanım ama espri yapmayı sevdiğim için ciddiye alınmıyorum?

gülümsemeyi ve şaka yapmayı çok seviyorum. insanlarla anlaşma biçimim bu. her şeyi çok coşkulu yaşıyorum her şeyi hararetli ve dünyanın en önemli olayı gibi anlatıyorum. her şeyimi insanlarla paylaşmayı seviyorum. komik bi tweet görsem ve aklımda kalsa bi ortamda "böyle bir şey gördüm çok güldüm" diye anlatmayı seviyorum. yersiz olsa da "ya konu dışı ama ben böyle düşünüyorum siz ne düşünüyorsunuz" diyerek insanlarla kafamı kurcalayan şeyi konuşmayı seviyorum. sürekli enerjiğim, çok konuşuyorum, insanları güldürmeyi seviyorum ve sanırım komik olmayan esprilerine insanlar kırılmasın diye gülmeye alıştığımdan beri her şey komik geliyor her şeye gülüyorum. velhasıl kelam ben böyle biri olunca insanların beni ciddiye almadığını fark ettim. lider olmayı seven bir yapım var ve ciddiye alınmadığımda inanılmaz onurum kırılıyor. sanırım zannettiğim kadar olgun biri değilim. bu huylarımı nasıl kontrol altına alırım? nasıl daha az konuşur, daha az şaka yaparım?
Mantıklı ve ciddi kararları yerinde verebilen bir insanım ama espri yapmayı sevdiğim için ciddiye alınmıyorum?
Cevapla