Kesinlikle, yalnızlık başlı başına huzur sebebi benim için. Kendi başıma olmak, kafamı dinlemek, sessizlik vs. tüm bunların beni bir şeylerden arındırdığını hissediyorum ve bolca ihtiyaç duyuyorum buna.
Yalnız kalmak benim üzerime dikilmiş kaftan. Yalnızken aşırı huzurluyum ama mesela dün yalnız değil hem yabancı bir arkadaşım konuştum bir iki saat hem de türk bir arkadaşımla oyun girdim. Çok mutluydum diyebilirim. Kısacası moduma görede değişiyor. Yalnız kalmak istemem.
Evet. Sabah 5.30 gibi el ayak çekilmiş sokaktan, kimseler yok, sessiz sakin, alırım kahvemi sigaramı, çıkarım balkona. Bazen sevgilim de katılır bana, birlikte kahve içeriz günün doğuşuyla.