Ve insan ancak dili kadar edeplidir. Bilmediği kelimer kadar edepli , bildiği kelimeler kadar edepsizdir. İnsan olan her hesabı aşar da bir kendi sözcüklerinin ağırlığı altında ezilir.
Büyüdükçe öğrendim Aile ve toplumun da katkısı var tabii ki ama bir yerden sonra artık ailen değil sen kendini kazanmaya çalışıyorsun Adaleti merhameti insanlığı öğreniyorsun Bazı durumlar olduğunda insanları suçlamak yerine kendimizi değerlendirip kişiliğimizi oturtmalıyız
Edep hâyâdandır. Bir kimse Annesini çok sevip, ona laf gelmemesi için kendine çeki düzen veriyorsa o kişi Edebi öğrenmiş olur. Bu hayatta hep mütevazi, yumuşak kalpli ve güler yüzlü oldum. Böyle oldum diye de zarar görmedim. İnsanın hayatına yanlış kişiler girebilir ama bu geçicidir.
Bu yolda yürümek gibidir. Kimisi sağından, kimisi solundan kimisi de arkandan gelir. Evvela başakları ile kendini kıyaslama. Onlar yapıyor diye senin de aynısını yapma hakkın yok. Sadece insanlar arasından bir insan ol yeter. Kendini göstermek için uğraşma. Gün gelir seni insanlar elleriyle gösterirler. Sen istemesen de seni Kişilik Abidesi yaparlar.
Tevazudan şaşma. Bu seni Hakk' a ve Hakikate götüren bir düsturdur.
Başta rahmetli babaannem, ailem ve çevrem.. Büyüdükleri ortam cennet ya da cehennem olsun bazı kişilerin genlerinden gelen edep ya da edepsizliğinin ister istemez yansıdığına da şahit oluruz çoğu zaman.
Önce ailemden öğrendim. Sonra büyüdükçe, hayat öğrendiklerimi geliştirmeme yardım etti. Zaten karakter oturdukça ve tecrübe kazandıkça doğruyu yanlışı kendince ayırt ediyor insan ve ona göre davranıyor.
Benim durumda aynı Hz. İsa'nın sözü gibi hayatım boyunca etrafımda gördüğüm insanların yaptığı ve normal gördüğü şeyleri yapmayarak şimdiki edep ve ahlak seviyeme ulaştım.
Bu sözün Hz. İsa'ya ait olduğu sanmıyorum Çünkü o bir peygamber Peygamber, edebi Hz. Allah'tan öğrenir. Geleyim sorunun cevabına; İnancım öğretti bana edebi