Gerekmediği halde yalan söyleyip bide üzerine söylediğim yalanlara kendimi inandırmış olmam normal mi?

sanalda tanıştığım kişilere hayatımla ilgili yalanlar söylüyorum.
öyle basit, masum yalanlar değil. Büyük yalanlar söylüyorum, Ve buna inanıyorlar. Garip kısmı zamanla ben bile inanıyorum.
Kendime Yeni hayali bir kişi yaratmış gibiyim. Benimle alakası olmayan birisi. Ve saçma bi şekilde herkese kendimi o hayali kişi olarak tanıtıyorum. İhtiyyacım olmadığı halde, Yalanlar söylüyorum. Neden ama. Mükemmel bir hayatım var. Beni ben olduğum içinde seve bilirler. Neden yeni tanıştığım kişilere ilk saniyeden itibarem yalan söyıüyorum? İsmimi yaşımı Ailemi Hayatımı hayallerimi herrrşeyimi. Sadece gerçek bana ait benim Fotoğrafımı görüyorlar. Mesela anne babamın olmadığını söylüyorum, Olmayan dertlerimi anlatıyorum. Ve Garip bi şekilde bunlar için ağlıyorumdaaa. Oysa Anne babam hayatda, Neden böyle bi şey yapıyorum?
ya da bi başka yalanım, ismim. Oysa kendi ismimi çok seviyorum. Kimseden saklanmıyor gizlenmiyorum. Niye Bu yalanı söylüyorum?