Eğlenceli biri olmama rağmen hayat beni insanlardan itiyor anlamlandıramıyorum?

Zaten tek başıma tura bile katılıp oradaki insanlarla muhabbet ediyorum benim muhabbette sorunum yok herşeyi konuşabilirim sadece neden uzaklaştığımı anlamıyorum aniden oluyor

Yoo aslında ben işyerinde de direkt konuşurum gülerim kahkaha atarım ama samimiyetsiz bulurum onları yakın arkadaşlık kurmam öyle ayak üstü işte

İşte evet bugün laf soktukları ile iki gün sonra kanka oluyorlar değişik ilişkiler bana ters benim çocukluk arkadaşlarım var şaka tabiki yapılır ama egoist davranış yanlış

Çabuk sıkılmıyorum aslında hani bazen insanlar konuşmak için ortaya bir söz atar o da çok gereksiz ve çirkindir şaka yaptığını sanar ama komik değildir öyle bir şey ben son zamanlarda insanların birbirinin kopyası olduğunu düşünüyorum ve bu sebeple herkese ön yargılı oldum bundan bir halt olmaz dediğim herkes dediğim gibi çıktı benden özür diledi

Bilsem zaten sormam psikoloğa gittim doktor bana güldü dedi ki siz kendi sorununuzun cevabını kendiniz bulmuşsunuz bence tatmin edemeyen eksiklik var elinize bir kalem defter alın yazın farkı illaki bulacaksınız ama şuda olabilir ben daha bunu yakın görüyorum aileniz ayrı babanızla görüşmüyorsunuz geçmişteki hayal kırıklığınız geniş bir alana yayılmış söylediğiniz gibi dedi

Ney o benim sorunum mu çözümse bilelim

Sürekli dedikodu yapıyor kızlar ya ben hiç sevmiyorum işyerinde dibimdeki kız karşısındakini bana kötülüyor sonra onunla yemeğe evine filan gidiyor yakın arkadaş oluyor bunları görünce ben onlardan bile uzak durdum ben mesela bana ters gelen davranışı varsa insanın onunla samimi olmam evine bile gitmem öyle yapıyorum zaten şimdi bu yapmacıklık değil de ne yani

Yok erkekler beni çok beğenir birkaç erkekle tanıştım ama onları da bıraktım yatmadığım için sonu hep oraya geliyor vermeyince çirkefleşiyor millet 😂