Depresyondan kurtulamıyorum kendimi patlatsam daha iyi değil mi?

Kendimi değerli özel hissedecek hiç bir unsuru barındırmıyorum ama , sebebi kendi sessizliğime gömülmek hayat ile mucadele mi vermemek , hayatı yaşamak yerine hayatı yaşayan insanları izliyorum mecbur hissediyorum kendime bir hapishane kurmuşum

Bir işe girerek kendime bakarak kilo vererek saçıma başıma bakıcam o paralarla para birikticem psikologa gitcem kendimi sevicem sinemaya felan gitcek sosyal olucam arkadaş cevre diyordum ama daha işe bile alınmadım benim için tek kurtuluş buydu bu olmadığına göre ölene kadar kendimi eve kapatmaya yeme içmeme dikkat etmemeye canım çikana kadar sürünmeye mecburum şimdi

Başka iş yok gercekden abimde bende çaresiz kaldık bu iş benim için bu batalıkdan tek kurtuluştu rahattı başka bulamayız kimse almıyor üstelik özel bir psikologa da gitmem lazım ama para olmadığı içinde gidemiyorum , ben eziğim engelliyim kim ha deyince iş verir ki bana? Üstüne anca iş olursa gidecektim ama bu hakkı elimden aldılar , şu an var ya hayattan hiç bir beklentim yok yaşamak için bir sebep bulamıyorum

İşte ben 26 yasindayım hiç çalışmamışım hiç gezmemiş sosyal olmamışım bende özgüvensizlik sosyal fobi ne ararsan var.. bu havaalanı temizlik işi benim için kurtuluş gibiydi yemeğimi servisimi veriyorlardı ama 3 hafta oldu olumlu olumsuz aramadılar ben hep normal gıda yiyip 10 yıl sonra zayıflayacaktım hemde kazandiğım paralarıd birektirim kendime bakacaktım bu imkanı elimden aldılar başka iş gerçekden bulamayız başka iş aramıyorlar abilerim çöpcü.. yani ben yine gerçegi kabul etmek gene sessizliğima batalıklığa gömüldüm ne yapcaz bilemiyorum çok huzursuz ve mutsuzum

Kendimi salmayı ezik gibi yaşamayı yemek yiyip göbek büyütmeyi hiç bir şey yapmamakdan tek kurtuluşum işe girmekti benim kendimi disiplin altına almak şu an sana yemin ediyorum hayattan hiç bir şey beklemiyorum bir beklenti içinde değilim hayatta amacım hedefim yok , yaşamak için tek bir sebep bulamıyorum yemek ye bilgisayar oyna ötesi yok hiç bir zaman evlenmicem bile , kendimi geliştiremiyorum hep aynı eziğim 1 günüm nasil geçiyor bilsen dünyada kalmak zulüm gibi yemek ye bilgisayar oyna başka bi şey yok madem hayatıma güzellik heyecan katamıyorum o zaman sıkıldiğımda gerçekden patlatsam mı kendimi diyorum ünlü bir kızada saplantılıyım sevgili yapsa intihar edecek raddedeyim... Yaşamak zorunda mıyım 1 tane bile hedefim yok diyorum hayalim yok hiç bir şeyi beklemiyorum şu arkadaş benle kanka olsun şu kızla ilişki yaşıyayım İstanbul'a gideyim gezeyim çok para kazanayım böyle beklentilerim yok ama hayatta sosyal olmak üzerine kurulu tam bir doku uyuşmazlığı ya zerre keyif zevk alamıyorum hayattan... ben başka işe giremem bu bana uyan tek şeydi bu çok açık.. Ben yarın nasil olur bilirim çünkü son 10 yıldır böyle yaşadım yarinı bilirim hiç bir sey yapmasam ne olacağını benim istediğim hayata 2099 yılında kavuşurum gibi 103 yaşında.. Anlamıyorsun ki bu iş meselesi kendime disiplin getirecekti olmadı benim için tek kurtuluştu zayıflayacaktım bakım yapacaktım anlıyor musun iş olmadı diye yine ezik bok gibi hayatıma sorumluluk olmadan devam etmeliyim.. beni bir tanısan hiç bir iş yapmadığımı 26 yasına kadar.. Diyelim kendimi umuttan kesmedim diyelim ki kendimi öldürene yok edene kadar yeme içme kilo almaya kendimi salmaya sağlığıma dikkat etmemeye asosyal yaşamama diyelim devam etmedim diyelim elime geçen ne? Başarabildiklerim?

İstek attım bekolas999999