Durumuma elimden ne gelir ki?

İyi geceler arkadaşlar sizinle bir durumumu paylaşmak istiyorum ama nasıl anlatılır bilmiyorum.. elimden geldiğince aktaracağım hissettiklerimi.. fikirlerimi.
Arkadaşlar sanki her günüm sıkıntı illkaki bir musibet gelir başıma yoktan yere çıkar da. Huzurum hiç yok havada asılı yaşıyorum sanki. Eve kapatmıştım kendimi bu durumdan kurtulmak için işe girdim. İnsanlar sürekli hakkımda bir şey söylüyorlar kulp takıyorlar yoktan yere kulağıma geliyor duyuyorum çok gücüme gidiyor kaldıramıyorum artık eleştiriyi.. kimseye güvenim kalmadı çevremde çok güzel arkadaşlarım var ama ben sanki yapayalnizim.. Nasıl anlatsam birilerine gidince eve asla gelmek istemiyorum ya da biri bize misafir olarak gelince gitsin istemiyorum. Aglama krizlerine giriyorum şu sıralar normalde donuktum. paramparcayim, eksiğim ama neye yandigimida kestiremiyorum.. içim kan ağlıyor zihnim bulanık aklım hem geçmişte hem gelecegi düşünerek yaşıyor.. karmakarışık bir hal. bir sevgilim var ama son zamanlarda uzaklaştı benden sebepsiz yere.. onun sevgisi aşkı beni ayakta tutuyordu :(( ayrılmadık ama yok gibi hayatımda da iki üç haftadir.. onunla çok iyiydik birden bire kesti. Uyuyunca çok rahatlıyorum çünkü uyanınca dertlerimle boğuşmaya başlıyorum.. maddiyat ailevi sıkıntılar dis etkenler hepsinden biraz var.. Özgüvenim kayboldu yerine gelmiyor. uzmana gidip terapi alıyorum ama bazen asıyor gibi olsamda sonra yine baş gösteriyor bu dertlerim.. Aslında yinede iyiydim ama sevgilim ipimi salincada beter oldum hepten. Gunleri saatleri bile takip etmez oldum önemli bir şey olmadıkça.. Allah'ım biz kullarına yardım etsin, merhametini eksik etmesin.