duyarım ve söyletmem ikilemesini kendi işine bakmasını ve beni rahat bırakmasını yoksa işlerin onun için kısa sürede epey çirkinleşeceğini söylerim ve 2 kez de uyarma huyum pek yoktur hele ki yakın değilsek
Söyleyene bağlı aslında. Annem babam gibi, benim iyiliğimi isteyecek, art niyetle söylemeyecek insanlar söylüyorsa, genelde rahatsız olmam olsam da tolere ederim. Ama başkası olunca bir de art niyet sezersem iş değişir elbet.
Duyarım! İnsanların bana direktif vermesinden, benim adıma karar verebileceklerini düşünmelerinden hiç hoşlanmam. Sen bana ancak akıl verebilirsin, o aklı uygulayıp uygulamamak benim özgürlük alanımdır, nokta.
Ne yapmalıyım ve ne yapmamalıyım üstelik de üslubu zihnime hitap edemeyen bir yığın insan hayatımı nasıl yaşayacağımı ve nasıl yaşamayacağımı belirleme hadsizliğine cüret eden pek çok insan şu an artık hayatımda yoklar hepsinin yokluğu için sonsuz şükürler olsun amin!!
Hayır aksine seviyorum fikir alışverişi yapmak her zaman mantıklı gelir bana bazı durumlarda akıl akıldan üstündür benim bilmediğimi karşı taraf bilebilir benim bildiğimi o bilmeyebilir bilgiler saklamak için değil paylaşmak için var
Evet, söyledikleri hariç her şeye meyil etme noktasına bile gelmeme sebep olabiliyor bu durum. Söyleniş şekline ve tavrına bağlı olarakta değişkenlik gösterebiliyor tabi...
Bu soru tam benlik olmuş. Hayatımda en nefret ettiğim şeyler listesinde ilk 3te yer alan maddede "emir kipiyle emretme ve zaten yaptığım bir işi bir daha yap deme, yapmıyor gibi gösterme ve bana ne yapacağım konusunda bilgiçlik taslayan insanlar hakkında ki kararname hükmüne göre, takri surette kendi bildiğimi okuyacağım" yasası hükmünce kale almamaya çalışıyorum.
Ben zaten nerede nasıl davranılması, ne yapılması gerektiğini bilen biriyim, ekstra olarak yönlendirilmeye çalışılması beni rahatsız ediyor tabii ki. .
Ben sormadan söylemelerinden çok rahatsız oluyorum. Bunu en çok annem ve ağabeylerim yapıyor. Ben sana fikrini sormamışım, neden her konuda ben sormadan fikrini dile getiriyor anlamıyorum.
Eğer yanlışım varsa üzülürüm bende ne yapacağımı bilmeden davrandiysam. Hatam varsa özür diler düzeltirim. Bunu sevdiğim insanlar on planda olarak yaptırır. Yoksa insanların kendi doğrularını göre ahkam kesmesini sevmem. Orta yolu bulan doğrular güzeldir benim için. İnsanlıkla yapılan eylem ve durumlar için bir adım atarım.
Evet fazlasıyla. Bana zaten yapacağım bişeyin söylenmesinden de ekstra nefret duyarım. Ve asla yapmam. Kendi arzu ettigim bi zaman yaparım ama o an gerceklestirmem. Ve verdiğim cevap direkt şudur "sen söylemesen biz bilmiyoduk" nokta (gece gece kinimi kustum😂)
Bilmediğim bir konuda ise fikir amaçlı ise evet benim için sorun olmaz. Ama tam yapacağım bişeyi bi başkası o an bana yap derse asla yapmam. Mesela ışığı kapatacağım an ışığı kapat derse biri kapatmam.
Evet ben rahatsız olurum. Akıl almaya ihtiyacım yok herkesin fikirlerine saygım var elbette ama akıl almayada ihtiyacım yok. Ben birinin fikrini sormadıkça bana ne yapmam gerektiğini söylenmesinden rahatsız olurum.
Bana kalirsa bu bir avantaj insanlar sana ne yapman gerektigini soylerken onlarin hayata bakis acisini anlamis olursun. DINLE SONRA NE ISTIYORSAN ONU YAP