Evde kimse yokken kotlarım daha çok. Bazen evde birileri olduğunda da korktuğum oluyor tabii. Daha doğrusu korkmak gibi değil aslında, yani tanımını yapamıyorum bunun. Küçükken korkuyordum ama şu anki daha çok korkmaya alışmışlık gibi bir şey. Neden böyleyim hiçbir fikrim yok.
Birileri olsun olmasın ben korkmam. Yalnızken daha keyif alıyorum, bana huzur veriyor.
Karanlık, bana enerji yüklüyor sanki. Oysa ki bunu güneşin yapması gerekirdi ama yok geceyi severim hatta sevmek ile kalmam bayılırım. şu an ruh halim bir durgun. Akşam olsun artık.
Bilmem, ama eve 30-40 metre kalınca inanılmaz rahatlardim. İnsanlar da aslında öyle değil midir? Yanında güvende hissettiği kişilere bağlanır. Baba gibi... Sağlam dost gibi... Sevgili gibi. Bence düşündüğün zaman birini çok sevmemiz, onun yanında güvende oluşumuzdandir. Korkumuzu bastirmasindandir, bence.
Bazan da aydınlık için karanlık gereklidir. Karanlıklar kaç tane şaire İlham kaynağı olmuştur. Ah bu benim bardağın dolu tarafından bakma huyum yok mu😂😂😂
tabi şunuda belirtiyim.. yüzleşmek gerekiyor.. ama ben yüzleşmeyi baya abarttım okulda eziyet dövüp dalga geçen kişileri yerlerde sürterek ayakkabımı sildirdim.. bu seferde korkudan kimse arkadaş olmadı mahallede tek bir tane arkadaşım dahi yok ne köpek ne karanlık hiçbir seyden çekinmedim.. yiğenim yaramazlık yapınca direk dayını çağırıyorum o gelliyor dediklerinde çocuklar korkudan susardı hemen taki ablam bana şunu diyene kadar rüyasında .. söz dayı bir daha yapmam diye sayıklamış.. bunu öğrenince çok üzülmüştüm 14 15 senedir yiğenlerime asla bağırmadım hep espirili güler yüzlü kaldım.. kimseyle tartışmadan medenice konuşup hallediyorum
Ateşten, Kallesten, Mızrakla gürzden, Dabbetül arzdan, Korku nedir bilmeyen ben altıma zıçıyorum karanlıktan 😁🤣🤣 hayatta korktuğum tek şey inan bak böyle bir gurup beni öldürmek için toplanmış olsun yolun karşısında nabzım bile yükselmiyo ama gece karanlık bam bam bam
Hayır çocukluktan gelen mi veya doğal o bir ortamda büyüdüğüm için mi bilmiyorum ama karanlıktan korkmuyorum bir çok kez ve hala yalnız kalabiliyorum evde
Andralin yüksek olur... Her an penceren tıklayıp kapın çalınacak hissedersin, derken en karanlık odandan bir ses sana seslenir ve seni çağırirr uğultuyla..