Oluruna bırakmayı öğrenmek belli bir tecrübe mi gerektirir, karakter meselesi midir? ?

Bence değişkendir. Bazıları onlarca tecrübe yaşamalarına rağmen oluruna bırakmayı, yaşadıkları olaya doğru tepki vermeyi öğrenemezler. Belki bilirler ne yapmaları gerektiğini, kendi ağızlarıyla söylerler doğrusunu ancak yapamazlar. Oturmuş karakterleri vazgeçmek adına uğraşmadıkları huyları vardır çünkü. Üzülmeye ve aynı şeyleri milyon defa yaşamaya alışkındırlar.

Oluruna bırakmak aslında iyi bir şey.
Genelde artık çaresiz kaldığımda işleri okurunu bırakabiliyorum bu da biraz daha zaman ve iyi düşünme süresi demek.
Her şeyi oluruna bırakmak belli bir tecrübeden ya da karakterden geçmez. Genel olarak olma ihtimalini bilmediğimiz bir durumda oluruna bırakırız. Yani olma sırasını bekleriz.
Tabiki ama bunu karakter ve davranış haline getiren var.
Her şey oluruna bırakılmaz.

Tabi karakteristik yapı da önemlidir kimi insan daha rahat ve umursamaz olur, kimi insan evham ve kaygı doludur. Ben yine de bu konuda tecrübenin daha baskın olduğunu düşünüyorum. Bizi her anlamda törpüleyip olay ve kişilere karşı tepkiselliğimizi belirliyen bir faktör. Oluruna bırakmakta tecrübenin sonuçlarından biridir.