En büyük savaşınızı kime karşı verdiniz?

Kesinlikle benim savaşım kendimle.
Rabbime çok şükür bana halükarda bir aile nasip etti ondan yana şansım büyük elhamdulillah. Çevreden yana şansım hiç gülmedi bu da tamamen benden kaynaklı. Ben çok taviz verdim. Hayatıma almamam gereken birçok insan aldım. Aldığımla kalmadım çıkarmam gerekti kıyamadım silip atamadım. Vefam ve merhametim bana hep engel oldu. Kaç kere ağzım yandı da yandı nasiplenemedim aklımı başıma devşiremedim. Çoğu şeyi ucuz atlattım. Ne geldi ise başıma sebebi hep bendim. İnsanları kendim gibi zannettim. Çok saf idim. Yeni doğmuş bebek gözü ile toz pembeymiş gibi bakıyordum hayata. Yanıldım! Asla... insanlar asla iyi değilmiş asla. Asla kimse ben gibi değilmiş. Masumluğum kendim şaşırdım hayret ettim. Kaç kere içimde iç çatışmalar savaşlar çıktım. Mağlup geldim... sonunda galip ben oldum. ASLAN GÖZÜNÜ AÇTI. Artık her şeyin herkesin farkındayım... ne ne ne ne değil iyi biliyorum. Savaşı zorla da olsa kazandım. Kimse ben gibi olamaz değil. Kimse iyi değil. Kimse güvenilir değil. *HERKES* yanıltır herkes... kimseye taviz verilmemeli. Kimse gerçekten kimseyi sevip düşünmüyor. Verilen değerler ilgiler gülüşler yaaalann sahte. Rabbim herkese düzgün aile nasip etsin. En büyük şans aile. Ve hayat tecrübesi kazanmak. Allahtan çok erken yaşımda fark ettim yaşadım bazı şeyleri. Ben eski ben değilim

O savaşı en çok kendimle verdim hala da vermeye devam ediyorum. En zoru da kendini kaybetmeden kazanmak için uğraşmak. Çünkü hemen hemen hepimiz bir denge tahtası üzerinde acaba düşecek miyiz düşmeyecek miyiz onun mücadelesini veriyoruz. Buna da hayat diyoruz işte... 💫🎈

En büyük savaşım hep kendimleydi.
Hiç-bir zaman bir başkasıyla bu denli bir savaş içinde olabileceğimi bile düşünemiyorum.
Savaşlarım kendimle oldu.
...