Merhaba,
Burayı blog gibi kullanan biriyim, çoğu zaman bence paylaşsam bile içimde geldi ve hem biraz duygularımı yazmak, hem de size bunları anlamlandırmak ve farklı bir gözle bakmak için sormak istedim.
24 yaşındayım ve bu yaşıma kadar sosyal çevresi dar biri olarak yaşadım. Üniversite eğitimim de buna dahil olmakla birlikte arkadaş sayım 3ü geçmez.. insanlar ile yakınlık kurmak ve bunu sürdürmek konusunda başarılı değilim. İçe dönük ve duygularını belli etmeyi sevmeyen biriyim.
Başarısız olduğum konular bununla da sınırlı değil. Üniversitemin bitmesinin üzerinden 1.5 sene geçmesine rağmen iş sahibi olamadım, atanamadım da.. evde KPSS çalışarak öldürüyorum zamanı.
Bir başka yetersiz bulduğum konu ise değersizlik algım. Kendimi değerli hissetmiyorum, sebebini çok düşünmeme rağmen bulamadım..
daha önce erkek arkadaşım olmadı, kimseyle de konuşmadım bu niyetle. Değersizlik algımın ve sosyal olmayışımın da etkisi olmasına rağmen bazen kendi seçimim olan bu durumu dramatikleştiriyorum. Kimse beni sevmez gibi geliyor, öyle hissediyorum.
Ben birisini sevebilir miyim bunu bile bilmiyorum daha önce böyle bir deneyimim olmadığı için..
Yaşam tarzım ve değerlerim sebebi ile kendi tercihim olan bu durumu neden böyle dramatikleştridiğimi inanın ben de bilmiyorum..
Bu kadar yazı yazdım, buraya kadar okudu iseniz teşekkür ederim. :)
Sizce bu içerisinde bulunduğum durum benim karakterim mi, sahip olduğum değersizlik algım mı yoksa mizacım mı?
Burayı blog gibi kullanan biriyim, çoğu zaman bence paylaşsam bile içimde geldi ve hem biraz duygularımı yazmak, hem de size bunları anlamlandırmak ve farklı bir gözle bakmak için sormak istedim.
24 yaşındayım ve bu yaşıma kadar sosyal çevresi dar biri olarak yaşadım. Üniversite eğitimim de buna dahil olmakla birlikte arkadaş sayım 3ü geçmez.. insanlar ile yakınlık kurmak ve bunu sürdürmek konusunda başarılı değilim. İçe dönük ve duygularını belli etmeyi sevmeyen biriyim.
Başarısız olduğum konular bununla da sınırlı değil. Üniversitemin bitmesinin üzerinden 1.5 sene geçmesine rağmen iş sahibi olamadım, atanamadım da.. evde KPSS çalışarak öldürüyorum zamanı.
Bir başka yetersiz bulduğum konu ise değersizlik algım. Kendimi değerli hissetmiyorum, sebebini çok düşünmeme rağmen bulamadım..
daha önce erkek arkadaşım olmadı, kimseyle de konuşmadım bu niyetle. Değersizlik algımın ve sosyal olmayışımın da etkisi olmasına rağmen bazen kendi seçimim olan bu durumu dramatikleştiriyorum. Kimse beni sevmez gibi geliyor, öyle hissediyorum.
Ben birisini sevebilir miyim bunu bile bilmiyorum daha önce böyle bir deneyimim olmadığı için..
Yaşam tarzım ve değerlerim sebebi ile kendi tercihim olan bu durumu neden böyle dramatikleştridiğimi inanın ben de bilmiyorum..
Bu kadar yazı yazdım, buraya kadar okudu iseniz teşekkür ederim. :)
Sizce bu içerisinde bulunduğum durum benim karakterim mi, sahip olduğum değersizlik algım mı yoksa mizacım mı?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer