Empati yapar mısınız?

Çok klişe bir laf bu, empati yapmak. Belli bir yaşa gelmiş kişiler muhakkak hayatlarının bir yerlerinde duymuşlardır. Türetim ve dile girişi olarak çok eski değil ama işte bir şekilde bu kavram kullanılmış. Kimisi '' onun yerine koydun mu hiç kendini? '' demiş, kimisi '' o yaşıyor, bilemeyiz yaşadıklarını '' demiş, öteki de '' empati yaparsan anlarsın '' demiş...Zamanla anlıyorum ki, insanlar başkalarının yerine kendini koyunca sessizleşiyor, düşünüyor, kendini geliştiriyor ve sanki '' büyüyor. '' Evet evet, büyümenin yaşı yoktur.

Bugün çok vahim bir sahnede olan bir çocuğa; muhtemeldir ki yaşça genç dedesinin; '' dur yahu, o yaşlarda sen neler yapıyordun kim bilir, ben konuşacağım '' diye mükemmel birkaç cümle kurmasına denk geldim. Nasıl harika, nasıl sıcak, nasıl tatlı...

Uzak, kendi içine kapanmış, sert, mizacını olabildiğine olumsuza sürükleyen yahut '' ne yaparsa yapsın '' tıynetinde olanların kendilerini asla başkalarının yerine koyamadığını fark ettim zamanla. '' Ben '' ne büyük lafzdır öyle, ben dersek '' onu nasıl anlarız? ''.
Zaman kıymetli, mizaçlar ise olgunlaşır, ehilleşir, biz yeter ki düşünüp yakışanı yapalım...

Müzik ise olur ya, birisi okur, sonra okurken de dinler, onun mütevellit...