Mutluysam ve ışık hâlâ varsa devam ederim, bu yeterli benim için. İnatla yürünen yoldan sonuç aldığında o varış noktası çok daha anlamı bir hale gelebiliyor. Yürürken duyduğun mutluluğun bilmem kaç kat daha fazlasını yaşıyorsun, bu yüzden umut varsa sonuç görmeye değer, en azından denemeye değer. Olmadığı takdirde çokta üzüntü duymuyorum artık, ki sonrasında "iyi ki olmamış" cümlesini kurduğum da çok olmuştur, hayat neden sunuyor aslında. Bazen biz görmüyoruz sadece ya da bakıyoruz ama algılayamıyoruz. Bırakmaya gelirsem önceye kıyasla daha kolay bırakıyorum artık. Önceden sadece gidiyordum, tek amacım o yolu bitirmek oluyordu ve yürürken hissettiklerim, üzüntülerim, acılarım hiçbiri umrumda olmuyordu. Bunun şu an farkına varıyorum işte, önemli olan o yolu tamamlamak değil, önemli olan o yolda nasıl yürüdüğün...
Kişilik & Karakter konusunda 13,6b cevap paylaştı.
Bir şeyler artık huzur ve keyif vermiyorsa, ızdıraba dönmüşse ve ben mutlu değilsem vazgeçerim.. Tek taraflı mücadele varsa, menfaat içeren ilişkiler varsa o zaman vazgeçerim.. Ne duygularımı, ne gücümü ne de zamanımı kaybetmek istemem.. Her şey için zaten yeterince mücadele eden bir insanım ben e hal böyle olunca tahammül azalıyor bazı durumlarda.. Keyifli günler..
Bırakacak şeyin gideceğini anladığımda ve gitmeye karar verir verdiğinde diğer türlü devam etmek için ise içimdeki altıncı hisse her zaman güvendiğim için o zamanı kendi belirliyor. Huzuru hissettiğinde devam eder insan zaten.
Kişilik & Karakter konusunda 204,2b cevap paylaştı.
Bunu daha çok hissediyorum, eğer denememe rağmen olmuyorsa farklı bir yol izliyorum, genellikle doğru zaman geldiğinde zaten devam edemeyecek gibi oluyorum