Özgüveninizi nerden alıyorsunuz?

İçimde bitmek tükenmek bilmeyen bir güç var. Bazen o taşıyor ben dökülüyorum. Bazen ben taşıyorum o dökülüyor. En bitti sandığım anlarda tekrar tekrar doluyor. Sanki gözlerimden, ellerimden, yüzümden, kolumdan ve yarım dalgacı gülüşümden ve en çok da kelimelerimden içime akıyor bu güç…. hiç bitmiyor. Ben ve o güç bir bütünüm. Beni izledikçe sarmaşık gibi bana dolaşan tüm diğer ruhlarla daha çok güçleniyorum. Onlar olmasa da olurum ama onların sarmaşıklanışlarını izlerken içim daha da güçleniyor. Sanki içimde şiirler, şarkılar ve romanlar var ve saklandıkları yerden onları çıkarmam için toplanmış hep birlikte ruhumdaki kalenin kapısında bekleşiyorlar çıkmak için. Hep birlikte çıkmaya hazırlar aslında. Onlar da çok güvenli kendilerine.

Çünkü onlar da benden taşıyor ve yine benden dökülüyor….