Yalnızlığa dayanamıyorum?

en hiç sevilmedim ve 30 yaşındayım. Ne yakışıklıyım, nede kolpacı ağzı laf yapan birisiyim.. Ben hiç sevgi görmedim... En sünepe, en karaktersiz saçma sapan adamlar el ele olurken ben mal gibi yalnız kaldım.. kafamı duvara vurarak ölmek istiyorum
hep sevgilim olsun istedim ama hayat boyu rededildim.. en karaktersizlerin bile sevildiği dünyada ben yalnız kaldım... Her gün üzülerek daha ne kadar yaşarım.. Bilemiyorum.. Bu hayata dayanamıyorum artık. Sürekli ölümü düşünürdüm ve korkardım. Artık hiç korkmuyorum. Her gün üzülüp el ele insanları görüp, ölene kadar ezik gibi yalnız kalacağım düşüncesini kaldıramıyorum. Sizce son günlerim mi? Sanırım bence öyle?