Sanırım söyleyemezdim. Kırılacaksa da benden bağımsız şekilde kırılıp incinsin. Kimsenin üzüntüsünün sebebi olmak istemem. Çok önemli bir mesele olur, sussam yanlış olur işte o zaman doğruyu hiç düşünmeden pat diye söylerim ama normal şartlarda söylemekte güçlük çekebilirdim.
Benim törpülenmesi gereken bir huyumda bu. Doğruları konuşuyorum ama istemeyerek kırıyorum. Doğrular her zaman için daha iyidir. Transparan düşünme diye bir şey mevcut. Her iyi dost bunu yapmalı. Tasavvufta ise bunun benzer olayına kendine ayna bulma diye geçer. O şekilde hatalarını yanlışlarını görme şansın olur ve düzeltme imkanın olur. İnsaniz herkesin başından çeşit çeşit şeyler geçiyor çeşit çeşit olaylarla karlı karşıya kalıyoruz ve farklı farklı tepkiler verip bazılarını bünyemizde alışkanlık olarak barındırmaya başlıyoruz. Bunu yapıyoruz ama esasında farkında bile olmaya biliyoruz. Misalen tırnak yeme olayı gibi. Bazıları bunu ona söylersek gücenir diye düşünüyor eleştiri olarak kabul eder en iyisi söylemeyelim ne aramız bozulsun nede biz eleştiri alalım diyorlar. Halbuki birisi bunu söylese bu alışkanlığını bırakmak için imkan tanımış olur. Bu sadece tırnak yeme olarak düşünmeyelim. Misalen yemek yerken ağız şapırdatma da olabilir. Şapırdatan kişi belkide bu olayın farkında değildir. Uygun dille söylenirse çeki düzen vermeye çalışabilir. Ama bunu yaparkende uygun bir dille söylemek gerekiyor. Aşağılama, üst perdeden konuşma vs gibi şeylerle bu ters teper. Ve tabiki başkasının yanında yapılan ikaz ikaz değildir... Yanlış uslup doğru sözün celladıdır.
Karakterim gereği ince düşünen biri olarak kimse kırmadım kiramadim da hem kırılır diye hemde hak ettiği halde ama öğrendim ki yanlış yapmışım bunca yıl iyi biri anlayışlı düşünceli biri olmak bu devir için geçerli değilmiş kendimi 1 yıldır değiştirmeye çalışıyorum hala da devam ediyor umarım degisirim özellikle de merhametimi ve vicdanımı söküp atmak istiyorum içimden
Doğrunun ne olduğuna ve ne derece kırılacağına bağlı bu. Bir şekilde söylerim evet fakat olabildiğince yumuşatıp söylerim, her türlü kırılacağı bir şey olsa dahi minimum seviyeye indirerek söylerim.
Evet söylerim. Fakat hiç işe yaradığını görmedim. Ya kıskanç çekemiyor etiketi yersin, ya da görüşmeyi keser küser kırılır. Sonunda kötü olan yine sen olursun misali Susmak karışmamak en güzeli bence Çünkü bir insan kendinin duymaktan hoşlanacağı şeyleri ona söyleyebilecek insanlarla bir arada olmayı tercih eder.
Söylerim. Ama kırılacağı tarzda değil. İncitmeden, yumuşatarak anlatırım. Deyimlerden yardım alabilirim. Böylece hem kırmamış, hem de gerçeği söylemiş olurum ☾
Örnek veriyorum biri gelip senden hoşlandığını söyledi ve teklif etti. Sen bu kişinin yüzüne olabilecek en yumuşak bir şekilde ona karşı duyguların olmadığını o yüzden de istemediğini söylersen buna kişi kırılacaktır. Çünkü karşıyı reddediyorsun bunu ne kadar yumuşak bir şekilde yaparsan yap bu değişmez.
dogru beni dar agacinada goturecek olsa asla yalan soylememe gibi bir huyum var aslinda bunun yuzunden insanlar beni sevmiyor cevremdeki insanları cok kaybettim
iste bende cevremdekileri o yüzden kaybettim ama dürüstlükten hiç ödün vermedim iyi ki insanlar gibi yalan soyleyemiyorim bu huyumu kimse sevmesede ben seviyorum kim ne derse desin
Şu an o moddayim 😊 istedigimi ve yalansiz insanlari hayatima sokuyorum digerleri umrumda degil ben tek arkadaslarimla degil ailem ile bile kavga ettim bu yuzden
sorun orada bizim aile degildi soran kisaca anlatiyim kuzenimin esi benim kuzeni aldatmış aldattigi kisi benim eski is arkadaşım kuzenim dedi ki pınar ben supheleniyorum sen bir arastir tabi dogrucu oldugumu biliyor bende tamam dedim bunlar kavga ettiler kuzenim ancamgile gelmis bizde onlara misafirlige gitmistik ben arastirdim dogrulugunu gordum ama kuzenimden sakladim yuvalari bozulmasin diye amcamin yaninda bana ne yaptin dedi bende anlattim sonra bizimkiler bana kizdi 😂
Bunda senin suçun yok ama bu tür durumlarda genelde doğruyu söyleyen kötü olur. Kız sormuş ama onun da hatası herkesin içinde sormak. Sen soruya cevap vermişsin en fazla sonra konuşalım derdin baş başayken konuşurdunuz. Bu tür şeyler milletin içinde söylenmez. Doğruyu söylemek iyidir ama her şeyin de bir yeri zamanı var. :)))
Evet senin bakışına göre öyle ama çocukta genelde düşünce su oluyor beni sevselerdi ayrilmazlardi. Çocuk ya babanın eksikliğini yaşıyor ya da annenin. Etrafında anne babası ile birlikte güzel ve mutlu zaman geçiren çocukları görünce ne düşünecek?
Bence boş teneke misali insanlara karşı öyle olunmalı. Gereksiz ve boş konuşup "ben doğruyum benim dediğim hep doğrudur" diye düşünen insanlara karşı aslında boş olduklarını söylemek gerekiyor.
Sorun orada bir şey yapmadığım halde böyleler, arada soruma görüş paylaşanlar var sorularımla alakasız bir şekilde profil fotoğrafımı eleştiriyorlar sormadığım halde, böylesin şöylesin diye hatta ağır ithamlar neler neler 😅
Yani kendime bakınca hiç vicdan muhasebesi yapmadım. Sadece keşke söyleseydim dedim ya da söylememenin verdiği rahatsızlığı yaşadım. Kişiden kişiye değişir tabi ama söyleyince kafam rahat oluyor :)))
bazen bazı şeyleri insan kendine saklamalı insan karşı kırılacağı için değil bu sefer kendin kötü olursun arkadaşın sevgilisiyle ilişkisi yürümeyeceğini görüyorsun gözünün önünde ama bunu söylemem hem beni ilgilendirmez hem arayı bozan kişi olarak beni lanse ederler daha çok ortalık karışır. Başkalarına koz vermeyi sevmem açıkçası
Aldatma durumu daha tehlikeli karşı bana ilgisi var ben reddettim o yüzden böyle bir iftira atıyor diyebiliyor. Çünkü illa ki gidip sevgilisiyle yüzleşecek o kişi :))) söyleyene çamur atma olasılığı yüksek
Ben bu olaya şahit olmuş biri olarak şunu söyleyebilirim ki o öyle olmuyor. Karşındaki insan o kişiyi o kadar çok sevip güveniyor ki Dünyada değiliz Mars tayiz dese inanır. Mesela 8 yıllık arkadaşını sevgilisi bu kız paran için görüşüyor dedi diye buna inan insan biliyorum ki o arkadaşının durumu da gayet iyi çalışan parasını kazanan biri mantıksal olarak para ihtiyacı olmayan biri neden parası için görüşsün
soru gerçekten güzel ben daha çok duygularımla hareket ederim eğer karşımda ki kişiyi seviyorsam ve üzülmesini istemiyorsam söylememeye çalışırım ama karşımda ki kötü biriyse yine de üzüleceğini bilsem bile doğruları söylerdim
Evet gerçekler genelde acıdır. Söylenmeyecek şeyler olduğu konusunda da katılıyorum sana ama bu acı vermesinden dolayı değil de olayın o kişiye ihale kalması durumu söz konusu olduğu durumlarda söylenmemeli bence
Biri erkek bir kadına çıkma teklif ediyor ve kadın düzgünce karşının duygularını, haysiyetini, şerefini gözeterek durumu açıklayarak reddediyor. Erkek sonra kadının arkasından demediğini bırakmıyor, peki neden ne kadar yumuşatarak söylersen söyle reddedilmek insanları kıran bir şeydir ;))) neler gördük neler hanımefendi ;))) senin hiç doğruları öğrenince kalbin kırılmadı mı
Yoo farklı bir durum değil :D söylemeye çalıştığım da o zaten bazı durumlarda kırmamanın bir yolunu bulman imkansız olabiliyor. Bu durumda da senin elinden gelen bir şey olmuyor.