Sizce bir psikologa görünüp tedavi almalımıyım?

Yaşama dengem vesveseler ve takıntılar yüzünden çok bozuldu. Gusül abdestini en az 30 dakika da almaktan , ellerimi gün içerisinde durmaktan yıkamaktan , karşımdaki insana kul hakkına girecegim diye yırtık ve yıpranmış para vermekten korkmaktan yoruldum. Bu durumu nasıl aşacagım ben? İsyan etmiyorum yine şükürler olsun halime ama çok zorlanıyorum böyle ben. 1 buçuk saat önce evde orucumu açtım ezan okunuyor benim içimde hala bir endişe var ya okunmadıysa orucumu erken açtıysam düşüncesi. Evdekiler teyzemlere gittiler dün ve bugün tek açtım iftarımı ezan okunuyor ben hala iç sesimle boğuşuyorum. Nasıl yeneceğim bu durumu ben anlam veremiyorum. Annem ile de bazen tartışıyorum yeter artık bu kadar duşta durma ve ellerini çok yıkama diyor ama ben dayanamıyorum yıkıyorum. Oda haklı benim iyiligimi istiyor ama yenemiyorum bu durumu. Bir ton su israf ediyorum. Kız arkadaşım ile aylar önce bir cafeye gidip 2 kahve içmiştik hesabı ödedim ve ödedikten sonra içime gelen ya eksikverdiysem hissinin içimde aylarca içimde üzdügü durumu size anlatamam. Dışarı çıktıgımda örnegin birine selam vermeye korkuyorum elim kirli ise onun eline bulaşırsa diye korkuyorum. Dışarıdan eve geldigimde telefonu ıslak mendil ile silmeden , başımı boynumu yüzümü yıkamadan asla duramıyorum. Ne yapacagım ben cidden böyle yaşamakta zorlanıyorum :&