Merhamet duygumı kaybettiğimi düşünüyorum yaşadığım şeylerden dolayı. Benim gibi düşünen var mı?

Kendimi ne kadar ifade edebilirim bilmiyorum. Öncelikle ön yargılı davranmayın lütfen. Çok ağır süreçlerden geçtim, ağır bir depresyon yaşadım. Bu süreçte kendimi biraz ihmal ettim. Yaşayan bilir o süreci içimde bir kaygı vardı başka bir şey düşünemiyordum sadece o kaygıdan kurtulmak istiyordum genelde ağlıyordum, hayatta başka şeylere odaklanamıyordum. Bu süreçte pek kimseyle görüşmedim muhabbet etmedim ki bu halimi görmesin insanlar diye ama ev içinde kardeşlerimden ağır darbe yedim. Çevremdeki insanların çoğundan diyeyim. Zaten hastaydım hareketleriyle konuşmalarıyla beni daha kötü etkilediler. O günlerde daha çok ağlıyordum onlar yüzünden şimdi iyiyim ama kardeşlerimle hep mesafeliyim pek sevemiyorum. Çevremdeki diğer insanlarda öyle. Herneyse o süreçte dua ettim beni kınayan kim varsa Rabbim benim gibi et diye canım çok yandı aklıma geldikçe hala üzülüyorum. Bu yaşadıklarımdan sonra bazı şeyleri bazı insanların hak ettiğini düşünmeye başladım. Bana yapılanların onlara döndüğünü görünce sevinmiyorum ama üzülemiyorum da. Eskiden kim olsa üzülürdüm herşeye. Dışardaki insanlara üzülüyorum yardım ederim elimden geldiğince ama kalbim çevremdeki insanlara ısınamıyor